I C 1775/17

Sąd Rejonowy w Toruniu rozpoznał sprawę z powództwa banku przeciwko K.P. o zapłatę kwoty 52.082,66 zł wynikającej z umowy kredytu. Bank domagał się zapłaty, wskazując na nieterminową spłatę zobowiązania przez pozwaną. Pozwana przyznała zawarcie umowy, jednak podnosiła, że pieniądze z kredytu zostały przekazane jej siostrze, która zobowiązała się do spłaty rat, czego nie uczyniła. Pozwana wskazała również na swoją trudną sytuację materialną. Sąd, po analizie dowodów, uznał, że stan faktyczny nie był sporny w zakresie zawarcia umowy i niespłacenia kredytu przez pozwaną. Sąd podkreślił, że ewentualne rozliczenia między pozwaną a jej siostrą nie mają znaczenia dla oceny zasadności powództwa banku, gdyż stroną umowy była pozwana. W związku z tym, sąd zasądził od pozwanej na rzecz banku kwotę 52.082,66 zł wraz z odsetkami. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia było zastosowanie art. 320 k.p.c., na mocy którego sąd rozłożył zasądzone świadczenie na 262 raty, biorąc pod uwagę szczególnie uzasadnioną trudną sytuację materialną i życiową pozwanej. Sąd uzasadnił tę decyzję koniecznością uniknięcia ruiny finansowej dłużniczki, jednocześnie wskazując, że spłata w ratach jest bardziej realna i korzystna również dla banku. Ponadto, sąd, stosując art. 102 k.p.c. (zasada słuszności), nie obciążył pozwanej kosztami procesu, uznając, że jej trudna sytuacja materialna i życiowa stanowi szczególnie uzasadniony wypadek, który usprawiedliwia odstąpienie od obciążania przegrywającego strony kosztami.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający