Orzeczenie · 2013-05-06

XVII AmC 5080/12

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie-Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Miejsce
Warszawa
Data
2013-05-06
SAOSCywilneochrona konsumentówŚredniaokręgowy
ochrona konsumentówklauzule abuzywnewzorce umowneprogram lojalnościowysąd ochrony konkurencji i konsumentówdobre obyczajeinteresy konsumentów

Powód, Stowarzyszenie (...) z siedzibą w P., wniosło pozew przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej w G., domagając się uznania za niedozwolone i zakazania wykorzystywania w obrocie z konsumentami postanowienia wzorca umowy o treści: „Organizator zastrzega sobie prawo wyłączenia z programu wybranej Stacji bez podania przyczyny”. Pozwany uznał powództwo w całości, jednak sąd, zgodnie z art. 479[41] kpc, nie był związany tym uznaniem i przeprowadził kontrolę abstrakcyjną wzorca. Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając sprawę, ustalił, że pozwany stosował sporne postanowienie w ramach programu lojalnościowego dla klientów. Analizując klauzulę pod kątem art. 385[1] § 1 kc, sąd stwierdził, że nie dotyczy ona głównych świadczeń stron, nie była indywidualnie negocjowana i kształtuje prawa konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz rażąco narusza jego interesy. Sąd podkreślił, że konsument powinien mieć pewność co do warunków programu, na które wyraził zgodę, a możliwość dowolnego wyłączenia stacji przez organizatora, bez podania przyczyny, narusza jego interesy, zwłaszcza gdy stacja ta jest dla niego dogodna lokalizacyjnie. W konsekwencji, sąd uznał postanowienie za niedozwolone i zakazał jego stosowania, nakazując jednocześnie publikację wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu uwzględniało uznanie powództwa przez pozwanego oraz fakt, że powód nie został obciążony kosztami zastępstwa procesowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja art. 385[1] kc w kontekście klauzul dotyczących programów lojalnościowych, zwłaszcza tych pozwalających na jednostronne zmiany warunków przez organizatora.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego typu klauzuli w programach lojalnościowych; kontrola abstrakcyjna wzorca.

Zagadnienia prawne (1)

Czy postanowienie wzorca umowy o treści „Organizator zastrzega sobie prawo wyłączenia z programu wybranej Stacji bez podania przyczyny” stanowi niedozwoloną klauzulę umowną w rozumieniu art. 385[1] § 1 kc?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, postanowienie to jest niedozwolone.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że klauzula ta jest sprzeczna z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interesy konsumentów, ponieważ pozwala przedsiębiorcy na dowolne i arbitralne zmiany warunków programu lojalnościowego, pozbawiając konsumenta pewności co do warunków, na które wyraził zgodę.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uwzględnienie powództwa
Strona wygrywająca
Stowarzyszenie (...)

Strony

NazwaTypRola
Stowarzyszenie (...)instytucjapowód
Towarzystwo (...) Spółka Akcyjnaspółkapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.c. art. 385¹ § § 1

Kodeks cywilny

Aby uznać postanowienie umowne za niedozwolone, musi ono spełniać cztery przesłanki: nie być indywidualnie uzgodnione, kształtować prawa i obowiązki konsumenta sprzecznie z dobrymi obyczajami, rażąco naruszać jego interesy, oraz nie dotyczyć głównych świadczeń stron sformułowanych jednoznacznie. W niniejszej sprawie wszystkie przesłanki zostały spełnione.

Pomocnicze

k.p.c. art. 479[41]

Kodeks postępowania cywilnego

W sprawach o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone sąd nie może wydać wyroku tylko na podstawie uznania powództwa.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów postępowania albo nie obciążać jej kosztami w ogóle. Sąd zastosował ten przepis ze względu na uznanie powództwa przez pozwanego.

k.p.c. art. 479[44]

Kodeks postępowania cywilnego

Nakaz publikacji prawomocnego wyroku w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt strony pozwanej.

u.k.s.c. art. 113 § ust. 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Podstawa do nakazania pobrania od strony pozwanej opłaty od pozwu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie wzorca umowy jest sprzeczne z dobrymi obyczajami. • Postanowienie wzorca umowy rażąco narusza interesy konsumentów. • Możliwość dowolnego wyłączenia stacji z programu bez podania przyczyny narusza pewność prawa konsumenta. • Przedsiębiorca nie powinien mieć swobody w arbitralnym zmienianiu warunków programu lojalnościowego.

Odrzucone argumenty

Powództwo stanowi nadużycie prawa podmiotowego. • Celem powództwa jest odniesienie korzyści finansowych, a nie ochrona konsumentów.

Godne uwagi sformułowania

nieuzgodnione z nim indywidualnie, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy • dobre obyczaje to normy postępowania polegające nienadużywanie w stosunku do słabszego uczestnika obrotu posiadanej przewagi ekonomicznej • Konsument powinien mieć pewność i jasność stosunku prawnego łączącego go z przedsiębiorcą. • naruszenie interesów konsumenta, aby było rażące, musi być doniosłe czy też znaczące. • nie można zaakceptować poglądu pozwanego, iż wniesienie pozwu w niniejszej sprawie stanowi nadużycie prawa podmiotowego z powodu sprzeczności z zasadami współżycia społecznego ( art. 5 kc ). W przypadku kontroli in abstracto motywacja, jaką kieruje się powód przy wnoszeniu pozwu jest bowiem w zasadzie prawnie irrelewantna.

Skład orzekający

Dariusz Dąbrowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 385[1] kc w kontekście klauzul dotyczących programów lojalnościowych, zwłaszcza tych pozwalających na jednostronne zmiany warunków przez organizatora."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego typu klauzuli w programach lojalnościowych; kontrola abstrakcyjna wzorca.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska programów lojalnościowych i potencjalnie krzywdzących klauzul, co jest interesujące dla konsumentów i prawników zajmujących się ochroną konsumentów.

Czy organizator programu lojalnościowego może dowolnie zmieniać jego zasady? Sąd mówi 'nie'!

Dane finansowe

WPS: 600 PLN

Sektor

usługi finansowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst