XI GC 864/18

Powód (...) Spółka akcyjna w W. wniósł pozew przeciwko pozwanemu W. H. o zapłatę 2553,48 zł z odsetkami, tytułem należności za bezumowne korzystanie z nieruchomości w listopadzie 2017 r. lub z tytułu kary umownej. Powód powoływał się na przepisy dotyczące bezumownego korzystania z rzeczy (art. 224 § 2 kc w zw. z art. 225 kc) oraz na niewykonanie zobowiązania umownego (art. 471 kc). Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że opuścił nieruchomość i usunął z niej odpady we właściwym terminie po wypowiedzeniu umowy najmu. Sąd ustalił, że umowa najmu została zawarta we wrześniu 2015 r., a wypowiedziana ze skutkiem na 31 maja 2017 r. Pozwany zobowiązał się do wydania nieruchomości w ciągu 14 dni od rozwiązania umowy. Pozwany zeznał, że w czerwcu 2017 r. opuścił nieruchomość, zabrał kontener i usunął gruz oraz nieczystości, informując o tym powoda. Powód sporządził protokół zdawczo-odbiorczy w styczniu 2018 r., jednak pozwany nie zgodził się z jego treścią i złożył zastrzeżenia, wskazując, że nieruchomość opuścił już w czerwcu 2017 r. Sąd uznał, że powód nie wykazał bezumownego korzystania z nieruchomości przez pozwanego w listopadzie 2017 r. Podkreślono, że zwrot rzeczy oznacza odzyskanie faktycznego władztwa przez właściciela, a sama możliwość korzystania świadczy o przywróceniu posiadania. Sąd uznał zeznania pozwanego za wiarygodne, potwierdzone częściowo przez dokumenty pochodzące od powoda (notatka służbowa z 31.05.2017 r.). Protokół zdawczo-odbiorczy z 25.01.2018 r. nie był dowodem zwrotu nieruchomości, gdyż został sporządzony jednostronnie i bez udziału pozwanego, który nie zgodził się z jego treścią. Sąd stwierdził, że pozwany nie opóźnił się w zwrocie przedmiotu najmu, a powód miał możliwość jednostronnego przejęcia nieruchomości już w czerwcu 2017 r. W związku z tym powództwo zostało oddalone w całości. Nie orzeczono o kosztach, gdyż pozwany nie wykazał ich poniesienia.

Zagadnienia prawne (3)