X GC 1096/13

Odpowiedź sądu

Sąd uznał, że umowa z dnia 16.11.2012 r. była umową przewozu, a nie spedycji.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na treści umowy, która odwoływała się do Konwencji CMR i Prawa Przewozowego, nie zawierała postanowień o organizacji przewozu ani o poszukiwaniu innego przewoźnika. Pozwana spółka zleciła przewóz we własnym zakresie, nie informując powoda, co jest charakterystyczne dla przewoźnika, a nie spedytora. Dodatkowo, pozwana traktowała siebie jako pokrzywdzoną w zgłoszeniu przestępstwa.

Odpowiedź sądu

Przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru, które nastąpiło w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, na zasadzie winy domniemanej (ryzyka).

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 17 ust. 1 Konwencji CMR, wskazując, że przewoźnik odpowiada za szkody powstałe w czasie przewozu. Odpowiedzialność ta jest odpowiedzialnością na zasadzie ryzyka, a przewoźnik może być zwolniony tylko z przyczyn wskazanych w art. 17 ust. 2 i 4 Konwencji. Wykazanie braku winy w wyborze podwykonawcy nie jest wystarczające do uwolnienia się od odpowiedzialności.

Odpowiedź sądu

Tak, niedbalstwo przewoźnika wyłącza możliwość korzystania z przepisów ograniczających jego odpowiedzialność, w tym limitu 8,33 jednostki rozrachunkowej za kilogram.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 29 ust. 1 Konwencji CMR, zgodnie z którym przewoźnik nie może korzystać z przepisów ograniczających jego odpowiedzialność, jeżeli szkoda powstała wskutek złego zamiaru lub niedbalstwa. Sąd uznał zachowanie pozwanej spółki jako wyraz niedbalstwa z uwagi na elementarne uchybienia przy wyborze przewoźnika, oparcie się na danych z portalu internetowego bez należytej weryfikacji i niekrytyczne przyjęcie dokumentów.

Odpowiedź sądu

Nie, ubezpieczyciel nie odpowiada, jeśli polisa OC spedytora wyłącza odpowiedzialność za szkody powstałe w przewożonych towarach w czasie przewozu.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na Klauzuli nr 15 ust. 3 pkt. 9 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia, która stanowiła integralną część umowy ubezpieczenia i wyłączała spod ochrony szkody powstałe w przewożonych towarach w czasie przewozu. Skoro spedytor zawierał umowy przewozu, robił to na własne ryzyko, nie posiadając ochrony ubezpieczeniowej w tym zakresie.

Odpowiedź sądu

Roszczenia przedawniają się po upływie jednego roku, jednak w przypadku złego zamiaru lub niedbalstwa termin ten wynosi trzy lata.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 32 Konwencji CMR. Wskazał, że termin przedawnienia biegnie od 30. dnia po umówionym terminie dostawy lub od 60. dnia po przyjęciu towaru, jeśli termin nie był umówiony. W niniejszej sprawie pozew został wniesiony przed upływem terminu przedawnienia.

Odpowiedź sądu

Odszkodowanie należy obliczyć według wartości towaru w miejscu i w okresie przyjęcia go do przewozu, a dla podmiotu z siedzibą w Polsce walutą właściwą jest złoty polski.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że zobowiązanie ma charakter odszkodowawczy. Wobec nieokreślenia w umowie wartości przedmiotu w obcej walucie, a także faktu, że powód ma siedzibę w Polsce, walutą właściwą jest złoty polski. Dopuszczalna jest możliwość wykonania zobowiązania w złotych polskich, nawet jeśli płatność pierwotna nastąpiła w innej walucie.