VIII SA/Wa 846/15Kara za gry hazardowe poza kasynem właściciel lokalu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę S. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 24 000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Organy ustaliły, że w lokalu należącym do skarżącego ujawniono dwa automaty do gier hazardowych, a skarżący udostępnił lokal i media spółce [...] sp. z o.o. w celu ich eksploatacji, czerpiąc z tego korzyści finansowe. Skarżący nie posiadał koncesji na prowadzenie kasyna gry. W skardze skarżący podnosił zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym błędnej wykładni art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 4 ustawy o grach hazardowych (ugh), twierdząc, że jako właściciel lokalu nie może być uznany za urządzającego gry, a odpowiedzialność ponosi jedynie podmiot wskazany w art. 6 ust. 4 ugh. Kwestionował również techniczny charakter przepisów ugh i brak ich notyfikacji zgodnie z dyrektywą 98/34/WE, a także podwójne ukaranie za ten sam czyn (skarżącego i spółki). Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd uznał, że skarżący, udostępniając lokal, media i czerpiąc korzyści finansowe, działał jako urządzający gry na automatach. Podkreślono, że pojęcie urządzania gier nie jest ograniczone do podmiotów posiadających koncesję. Sąd powołał się na uchwałę NSA II GPS 1/16 oraz wyrok TSUE C-303/15, zgodnie z którymi przepisy ustawy o grach hazardowych, w tym art. 89 ust. 1 pkt 2, nie mają charakteru technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE i nie wymagały notyfikacji. Sąd odwołał się również do wyroku TK P 4/14, który potwierdził zgodność przepisów z Konstytucją RP. Zarzut naruszenia zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 Op) uznano za niezasadny, wskazując, że organy rozstrzygają w konkretnym stanie faktycznym. W konsekwencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający