VI SA/Wa 2582/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę D. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD), która utrzymała w mocy decyzję o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 8.500 zł. Kara została nałożona za wykonywanie okazjonalnego przewozu osób samochodem osobowym, który nie spełniał wymogów konstrukcyjnych określonych w ustawie o transporcie drogowym (przeznaczony do przewozu 5 osób łącznie z kierowcą, podczas gdy wymóg dla przewozu okazjonalnego to powyżej 7 osób, chyba że spełnione są dodatkowe warunki), a także za niewyposażenie kierowcy w wymagany wypis z licencji. Spółka kwestionowała charakter wykonywanego przewozu, twierdząc, że nie stanowił on krajowego transportu drogowego ani przewozu okazjonalnego, a był realizowany za pośrednictwem aplikacji internetowej, która jedynie kojarzyła kierowcę z pasażerem. Sąd oddalił skargę, uznając, że spółka wykonywała działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, a przewóz był okazjonalny, ale niezgodny z przepisami. Sąd podkreślił, że spółka miała umowę zlecenia z kierowcą, który dysponował jej samochodem, a płatność od pasażera została pobrana automatycznie przez aplikację, co świadczyło o zarobkowym charakterze przejazdu. Sąd powołał się na orzecznictwo TSUE dotyczące usług pośrednictwa przez platformy internetowe, uznając je za integralną część usługi transportowej. Stwierdzono, że spółka naruszyła przepisy dotyczące wymogów konstrukcyjnych pojazdu do przewozu okazjonalnego oraz obowiązek posiadania wypisu z licencji, co uzasadniało nałożenie kar pieniężnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przewozu okazjonalnego realizowanego za pośrednictwem aplikacji mobilnych, status prawny takich usług jako transportowych, wymogi licencyjne i konstrukcyjne pojazdów.
Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i ich interpretacji w kontekście nowych technologii.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przewóz osób realizowany za pośrednictwem aplikacji mobilnej, przy użyciu samochodu osobowego nieprzeznaczonego konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób, stanowi krajowy transport drogowy lub przewóz okazjonalny podlegający karze pieniężnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przewóz taki stanowi krajowy transport drogowy i przewóz okazjonalny, jeśli jest wykonywany w celach zarobkowych, zorganizowany i ciągły, nawet jeśli realizowany jest przez pośrednictwo aplikacji mobilnej. Niespełnienie wymogów konstrukcyjnych pojazdu lub innych warunków przewozu okazjonalnego skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że spółka wykonywała działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, a przewóz realizowany przez jej kierowcę za pomocą aplikacji mobilnej był przewozem okazjonalnym. Niespełnienie wymogów konstrukcyjnych pojazdu (przeznaczonego do 5 osób) oraz brak pisemnej umowy z pasażerem i ustalonej ryczałtowej opłaty przed rozpoczęciem przewozu, a także brak wypisu z licencji u kierowcy, stanowiło naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.
Czy kierowca wykonujący przewóz okazjonalny samochodem osobowym, który nie spełnia wymogów konstrukcyjnych, musi posiadać wypis z licencji na krajowy transport drogowy w zakresie przewozu osób samochodem osobowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nawet jeśli przewóz okazjonalny jest wykonywany z naruszeniem wymogów konstrukcyjnych lub innych warunków, kierowca musi posiadać wypis z licencji na krajowy transport drogowy w zakresie przewozu osób samochodem osobowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że licencja na przewóz osób samochodem osobowym jest wymagana do wykonywania przewozu okazjonalnego w takich okolicznościach, a co za tym idzie, kierowca musi posiadać przy sobie wypis z tej licencji, zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Odmienne stanowisko, że w przypadku naruszenia wymogów konstrukcyjnych nie jest wymagana licencja, zostało uznane za błędne.
Przepisy (14)
Główne
u.t.d. art. 18 § ust. 4a i ust. 4b
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 87 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92a § ust. 1, ust. 3 i ust. 7 pkt 1 i pkt 10
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. zał. nr 3 § lp. 1.12 i lp. 2.11
Ustawa o transporcie drogowym
Pomocnicze
u.t.d. art. 4 § pkt 11 i pkt 22
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 5 § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 5b § ust. 1
Ustawa o transporcie drogowym
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.c. art. 781
Kodeks cywilny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przewóz był wykonywany samochodem osobowym nieprzeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób. • Nie zostały spełnione warunki przewozu okazjonalnego określone w art. 18 ust. 4b pkt 2 u.t.d. (brak pisemnej umowy w lokalu przedsiębiorcy, brak ustalonej ryczałtowej opłaty przed rozpoczęciem przewozu). • Kierowca nie posiadał wypisu z licencji na krajowy transport drogowy w zakresie przewozu osób samochodem osobowym. • Działalność spółki miała charakter zorganizowany i ciągły, co uzasadnia kwalifikację jako działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego.
Odrzucone argumenty
Przewóz nie stanowił krajowego transportu drogowego ani przewozu okazjonalnego. • Spółka nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego. • Płatność od pasażera była za możliwość skojarzenia kierowcy i pasażera, a nie za przewóz. • Przewóz był realizowany za pośrednictwem aplikacji, co nie mieści się w definicji przewozu okazjonalnego.
Godne uwagi sformułowania
Przewóz okazjonalny wykonuje się pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu powyżej 7 osób łącznie z kierowcą. • Usługę pośrednictwa, która polega na odpłatnym umożliwianiu nawiązywania kontaktów, poprzez aplikację na inteligentny telefon, między właścicielami pojazdów niebędącymi zawodowymi kierowcami a osobami chcącymi przebyć trasę miejską, należy uznać za usługę nierozerwalnie związaną z usługą przewozową, a tym samym za usługę wchodzącą w zakres "usług w dziedzinie transportu". • Wykonywanie transportu drogowego podlegające sankcji traktowane być musi jako działanie faktyczne polegające na przewozie osób lub rzeczy odpowiadające definiowanemu transportowi drogowemu z tym jednak, że nie musi stanowić przedmiotu trwale prowadzonej działalności gospodarczej, a tym bardziej ewidencjonowanej.
Skład orzekający
Zdzisław Romanowski
przewodniczący
Sławomir Kozik
sprawozdawca
Magdalena Maliszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przewozu okazjonalnego realizowanego za pośrednictwem aplikacji mobilnych, status prawny takich usług jako transportowych, wymogi licencyjne i konstrukcyjne pojazdów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o transporcie drogowym i ich interpretacji w kontekście nowych technologii.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnych aplikacji do przewozu osób i ich zgodności z przepisami, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.
“Aplikacja do przewozu osób to transport drogowy? Sąd wyjaśnia, kiedy Uber i podobne usługi łamią prawo.”
Dane finansowe
WPS: 8500 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.