VI GZ 185/17

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał zażalenie syndyka masy upadłości J. C. na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 12 sierpnia 2016 r., którym syndyk został odwołany z funkcji, a powołano zarządcę tymczasowego. Sąd Rejonowy podjął taką decyzję na podstawie ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu syndyka w prawach wynikających z posiadanej licencji doradcy restrukturyzacyjnego. Zgodnie z art. 170 ust. 4 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze (w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2016 r.), w przypadku cofnięcia lub zawieszenia licencji syndyka przez Ministra Sprawiedliwości, sąd jest zobowiązany do odwołania syndyka. Syndyk J. C. wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie wspomnianego przepisu i twierdząc, że odwołanie było przedwczesne. Wniósł również o przedstawienie zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie jako bezzasadne. Podkreślił, że przepis art. 170 ust. 4 Prawa upadłościowego obliguje sąd do odwołania syndyka w sytuacji zawieszenia jego licencji, a zakres badania sądu ogranicza się do stwierdzenia istnienia ostatecznej decyzji organu administracyjnego. Sąd Okręgowy zaznaczył, że sądy powszechne nie są uprawnione do badania prawidłowości zastosowania prawa materialnego przez organ administracyjny. W odniesieniu do wniosku o przedstawienie zagadnienia prawnego, Sąd Okręgowy uznał, że przepis art. 170 ust. 4 jest jasny i nie budzi wątpliwości, a jego celem jest ochrona interesów wierzycieli poprzez zapewnienie prawidłowego zarządu masą upadłości. Kwestie ochrony praw odwołanego syndyka mogą być rozwiązywane innymi drogami, niekoniecznie poprzez utrzymanie go na funkcji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający