VI Ga 383/15

Sprawa dotyczyła zapłaty ceny za sprzedany sprzęt drukarski. Powód M. H. sprzedał pozwanej A. K. narzędzia i urządzenia za łączną kwotę 60 575 zł, udokumentowaną dwiema fakturami VAT z terminem płatności w dniu wystawienia (29 marca 2013 r.) i wskazaniem formy płatności jako przelew. Pozwana odebrała towar, ale zaprzeczyła obowiązku zapłaty, twierdząc, że uregulowała należność gotówką w obecności świadków w dniu dostawy. Sąd Rejonowy w Krośnie, po rozpoznaniu sprawy, zasądził całą dochodzoną kwotę na rzecz powoda, uznając dowody zapłaty przedstawione przez pozwaną za niewiarygodne i niewystarczające. Sąd wskazał na brak dowodów przelewu, brak pokwitowania, rozbieżności w zeznaniach pozwanej i świadka R. L., a także potencjalne problemy z płatnościami gotówkowymi powyżej 5000 Euro na Słowacji. Pozwana wniosła apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania (art. 233 § 1 kpc) poprzez dowolną ocenę dowodów i błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd podkreślił, że ciężar dowodu zapłaty spoczywał na pozwanej, która obowiązku tego nie sprostała. Sąd Okręgowy potwierdził prawidłowość oceny dowodów przez Sąd Rejonowy, wskazując, że zaksięgowanie faktury nie jest dowodem zapłaty, a pozwana nie przedstawiła dowodu przelewu ani pokwitowania. Sąd uznał również, że argumentacja dotycząca braku pobrania zaliczki przez powoda nie była zasadna, gdyż powód budował zaufanie na współpracy z bratem pozwanej. W konsekwencji apelacja została oddalona, a pozwanej zasądzono koszty postępowania apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający