V SA/Wa 1944/10Odmowa wydania polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca 5

Sprawa dotyczyła skargi cudzoziemca (A.S.), który posiadał ochronę uzupełniającą i wnioskował o wydanie polskiego dokumentu podróży. Podstawą prawną wniosku był art. 73 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, który przewiduje wydanie takiego dokumentu, gdy cudzoziemiec utracił swój dokument podróży lub uległ on zniszczeniu/utracił ważność, a uzyskanie nowego dokumentu z kraju pochodzenia nie jest możliwe. Wojewoda odmówił wydania dokumentu, ponieważ skarżący nie udokumentował braku możliwości uzyskania dokumentu podróży u władz afgańskich. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał tę decyzję w mocy, uznając, że obawy skarżącego przed zwróceniem się do placówki dyplomatycznej kraju pochodzenia były bezpodstawne, a wcześniejsze wydanie polskiego dokumentu podróży nie zobowiązuje organu do ponownego jego wydania w sytuacji braku przesłanek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd podkreślił, że skarżący nie wykazał faktycznej niemożności uzyskania dokumentu z kraju pochodzenia, gdyż w ogóle się tam nie zwrócił. Sąd uznał również, że obawy skarżącego o utratę ochrony uzupełniającej w przypadku kontaktu z placówką dyplomatyczną były nieuzasadnione, bazując na analizie uzasadnienia decyzji o udzieleniu ochrony. Sąd stwierdził, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały prawo materialne, a oddalenie skargi nastąpiło na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający