V KKN 628/98Kasacja bez rozpoznania naruszenie przepisow kpk 2

Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę P. G. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P. z dnia 23 czerwca 1998 r., który z kolei zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 1 kwietnia 1998 r. Sąd Rejonowy skazał P. G. za przestępstwo z art. 145 § 1 i 4 dkk na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 4 lata oraz grzywnę 2000 zł. Apelację wniósł prokurator, zarzucając rażącą niewspółmierność kary i wnosząc o jej podwyższenie oraz orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd Wojewódzki zmienił wyrok jedynie w zakresie orzeczenia kary dodatkowej zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na 2 lata. Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Wojewódzkiego wniósł obrońca P. G., zarzucając naruszenie prawa materialnego (art. 145 § 4 dkk) i procesowego (art. 152, 303 § 1 i 313 dkkp). Sąd Najwyższy, analizując sprawę, stwierdził, że zgodnie z art. 520 § 2 kpk, strona, która nie zaskarżyła wyroku sądu pierwszej instancji, nie może wnieść kasacji od orzeczenia sądu odwoławczego, jeżeli orzeczenie sądu pierwszej instancji utrzymano w mocy lub zmieniono na jej korzyść. W tej sytuacji, rozstrzygnięcie o winie P. G. nie zostało zmienione przez Sąd Wojewódzki na jego niekorzyść, a jedynie orzeczono karę dodatkową. Dlatego też Sąd Najwyższy uznał, że kasacja w zakresie winy była niedopuszczalna. Ponieważ nie wskazano również uchybień wymienionych w art. 439 kpk, kasacja została pozostawiona bez rozpoznania na podstawie art. 531 § 1 kpk. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637 § 1 w zw. z art. 518 kpk.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający