V KK 253/14Oddalenie kasacji w sprawie karnej m g

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. G. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 lutego 2014 r., który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 9 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego M. G. za winnego popełnienia szeregu czynów, w tym z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk, art. 191 § 1 kk, art. 159 kk w zw. z art. 57a § 1 kk, art. 288 § 1 kk i art. 190 § 1 kk, skazując go na karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekając nawiązki i obowiązek naprawienia szkody. Apelacja obrońcy M. G. zarzucała naruszenie prawa materialnego i procesowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, zmieniając wyrok, podwyższył kary jednostkowe za niektóre czyny oraz karę łączną do 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Kasacja obrońcy M. G. zarzucała Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie prawa, w tym art. 457 § 3 kpk w zw. z art. 433 § 2 kpk i art. 458 kpk, poprzez pominięcie w uzasadnieniu analizy zarzutów apelacji dotyczących m.in. świadomego współdziałania sprawców i wymiaru kary, a także naruszenie art. 434 § 1 kpk poprzez orzeczenie na niekorzyść oskarżonego w zakresie niezaskarżonym. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Stwierdził, że zarzuty obrazy przepisów postępowania miały na celu obejście ustawowych ograniczeń podstaw kasacji i że uzasadnienie Sądu Okręgowego było wystarczające. Podkreślił, że Sąd Okręgowy rzetelnie analizował zarzuty apelacji, a uzasadnienie wyroku reformatoryjnego spełniało wymogi art. 424 § 2 kpk. Sąd Najwyższy wyjaśnił również, że Sąd Okręgowy miał prawo orzec na niekorzyść oskarżonego w granicach zaskarżenia apelacją wniesioną przez oskarżyciela posiłkowego, w tym w zakresie kary łącznej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego M. G. kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający