V CZ 44/06Uchylenie postanowienia o odrzuceniu kasacji

Sąd Apelacyjny odrzucił kasację wniesioną przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 października 2005 r., uznając ją za niedopuszczalną. Powodem odrzucenia była zmiana przepisów kodeksu postępowania cywilnego, która od 6 lutego 2005 r. nie przewidywała już środka odwoławczego o nazwie „kasacja”, zastępując go „skargą kasacyjną”. Sąd Apelacyjny powołał się na przepisy art. 370 k.p.c. w związku z art. 398^21 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie powoda, uchylił zaskarżone postanowienie. Zważył, że choć środek odwoławczy powinien być nazwany „skargą kasacyjną”, a nie „kasacją”, to zastosowany przez Sąd Apelacyjny rygor procesowy był nieadekwatny do stopnia wadliwości. Sąd Najwyższy podkreślił, że w orzecznictwie przed nowelizacją sądy często posługiwały się zamiennie nazwami „kasacja” i „skarga kasacyjna”. W rozpoznawanej sprawie nie było wątpliwości co do zamiaru powoda, który chciał wnieść właściwy środek odwoławczy. Sąd Najwyższy uznał, że w sytuacji ponowelizacyjnej mogło dojść do oczywistej nieścisłości, którą można było naprawić na podstawie art. 130 § 1 zd. drugie k.p.c., nadając bieg „kasacji” jako skardze kasacyjnej. Taka sanacja nie stanowiła znaczącego złagodzenia rygorów, gdyż uchybienie powoda było niewielkie i nie stwarzało komplikacji przy odtwarzaniu jego zamiaru. Sąd Najwyższy przywołał podobne stanowisko z własnego postanowienia z dnia 28 kwietnia 2006 r., V CZ 25/06. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie na podstawie art. 398^16 k.p.c. w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający