IX Ka 478/21

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał apelację wniesioną przez obwinioną H. G. oraz jej obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 18 czerwca 2021 roku, sygn. akt (...) , którym obwiniona została uznana za winną popełnienia wykroczenia z art. 107 kw (złośliwe niepokojenie ustalonych pokrzywdzonych poprzez krzyki, wyzwiska i nasyłanie instytucji użyteczności publicznej w okresie od stycznia do marca 2020 roku) i za popełnienie tego czynu wymierzono jej karę grzywny w wysokości 300 złotych. Obwiniona i jej obrońca zaskarżyli wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpw w zw. z art. 109 § 2 kpw) poprzez dowolną ocenę wyjaśnień obwinionej i zeznań świadków, a także błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że obwiniona działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim i złośliwością. Sąd Okręgowy uznał apelacje za niezasadne. W ocenie Sądu Odwoławczego, Sąd pierwszej instancji przeprowadził przewód sądowy w sposób wszechstronny i wnikliwy, a ocena materiału dowodowego mieściła się w granicach sędziowskiej swobody. Wyjaśnienia obwinionej uznano za niewiarygodne, mające na celu jedynie jej obronę i sprzeczne z zeznaniami świadków. Zachowanie obwinionej, w tym wysyłanie pism do MOPS i ZGM, uznano za złośliwe, co wypełnia znamiona art. 107 kw. Sąd Odwoławczy nie znalazł podstaw do podważenia oceny zeznań świadków dokonanej przez Sąd Rejonowy, uznając je za wiarygodne w przeważającej części lub częściowo, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, orzekając o kosztach postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający