IV U 768/16

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał odwołanie T. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., która stwierdziła, że ubezpieczony jest dłużnikiem ZUS z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Całkowite zadłużenie wraz z odsetkami na dzień wydania decyzji wyniosło 6.147,94 zł. T. W. wniósł odwołanie, podnosząc, że w 2012 roku otrzymał od ZUS zaświadczenie o nieposiadaniu zaległości w opłacaniu składek, co dawało mu przekonanie o braku zadłużenia. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, opierając się na opinii biegłego księgowego, która potwierdziła istnienie zaległości w wysokości 4.263,94 zł należności głównych. Sąd podkreślił, że zaświadczenie o braku zaległości, o którym mowa w art. 217 kpa, nie ma mocy prawnej oświadczenia zwalniającego z długu i nie rozstrzyga ostatecznie o istnieniu zobowiązań składkowych. Zobowiązania składkowe powstają z mocy ustawy i mają charakter publicznoprawny, a zaświadczenie jedynie potwierdza stan posiadanych przez organ danych na dany moment. W przypadku zmiany okoliczności lub ujawnienia nowych danych, zaświadczenie może stać się nieaktualne. Sąd uznał, że T. W. nie wykazał, że sporne składki zostały uregulowane, a jego twierdzenia o niewiarygodności danych ZUS nie znalazły potwierdzenia. W związku z tym, na podstawie art. 477¹⁴ § 1 kpc, odwołanie zostało oddalone. Sąd odstąpił od obciążania ubezpieczonego kosztami zastępstwa procesowego na podstawie art. 102 kpc, biorąc pod uwagę jego trudną sytuację finansową oraz błędne przekonanie o braku zadłużenia, wynikające z otrzymanego zaświadczenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający