IV SAB 45/95Umorzenie skargi na niewydanie decyzji administracyjnej

Sprawa dotyczyła skargi Bronisława P. i innych na niewydanie decyzji przez Kierownika Urzędu Rejonowego w W. w przedmiocie odszkodowania za działkę przejętą na rzecz Państwa na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. Skarżący początkowo domagali się odszkodowania za działkę nr 6, a następnie rozszerzyli roszczenie na działkę nr 9. Po złożeniu zażaleń na przewlekłość postępowania, wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 216 Kpa, domagając się zobowiązania organu do wydania decyzji. Wojewoda uznał zasadność skargi co do przewlekłości, jednakże wskazał, że w odniesieniu do działki nr 9 sprawa została załatwiona decyzją z dnia 5 maja 1976 r. Na rozprawie skarżący cofnęli skargę w części dotyczącej działki nr 9, popierając ją jedynie w odniesieniu do działki nr 6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że w aktach sprawy znajduje się decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 5 kwietnia 1995 r. orzekająca o przyznaniu skarżącym odszkodowania za część działki nr 6. Sąd uznał, że choć zarzut skarżących o niepełnym rozstrzygnięciu co do całej działki nr 6 mógł mieć formalne podstawy, to nie dawał on podstaw do żądania zobowiązania organu w trybie art. 216 Kpa. Zgodnie z art. 111 par. 1 Kpa, brak rozstrzygnięcia w części żądania strony daje podstawę do żądania uzupełnienia decyzji, a nie do zastosowania art. 216 Kpa. Ochrona prawna z art. 216 Kpa przysługuje dopiero po złożeniu żądania uzupełnienia i bezskutecznym upływie terminu na jego rozpatrzenie, a także po wyczerpaniu środków z art. 37 Kpa. Biorąc pod uwagę wydanie decyzji, cofnięcie skargi w części oraz upływ czasu, NSA umorzył postępowanie na podstawie art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 211 Kpa.

Zagadnienia prawne (2)