IV KA 177/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy policjanta M. G., który został skazany przez sąd pierwszej instancji za nieudzielenie pomocy ofierze wypadku drogowego. Obrońca podnosił zarzuty dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych, niewłaściwej oceny dowodów oraz naruszenia przepisów procesowych, w szczególności art. 104 § 1 pkt 7 kpw w zw. z art. 5 § 1 pkt 8 kpw, dotyczących zawiłości sprawy i zasady ne bis in idem. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Stwierdził, że ustalenia faktyczne i subsumpcja zachowania obwinionego są prawidłowe, a ocena dowodów dokonana przez sąd pierwszej instancji nie budzi zastrzeżeń. Sąd odwoławczy odrzucił argumentację apelującego dotyczącą zawiłości sprawy (lis pendens) i tożsamości czynu, wskazując na konieczność tożsamości podmiotowo-przedmiotowej w obu postępowaniach. Podkreślono, że nawet jeśli czyn jest wykroczeniem i przestępstwem, stosuje się art. 10 kw. Sąd odrzucił również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, uznając, że wyjaśnienia obwinionego o rzekomym poczuciu zagrożenia i złym stanie psychicznym nie przekonują. Sąd podkreślił, że obwiniony, jako policjant, miał świadomość obowiązków wobec poszkodowanego. Ocena zeznań pokrzywdzonej A. S. (2) przez sąd rejonowy została uznana za przekonującą. Sąd odwoławczy stwierdził, że wymierzona kara i środek karny są adekwatne do okoliczności sprawy i stopnia zawinienia sprawcy, a zarzut rażącej niewspółmierności kary nie zasługuje na uwzględnienie. Wyrok sądu pierwszej instancji został utrzymany w mocy, a o kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów kpk i ustawy o opłatach w sprawach karnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących nieudzielenia pomocy ofierze wypadku drogowego oraz przesłanek procesowych (lis pendens, res iudicata).
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania w sprawach o wykroczenia.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie obwinionego polegające na nieudzieleniu pomocy ofierze wypadku drogowego wypełnia znamiona wykroczenia z art. 93 § 1 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie obwinionego wypełnia znamiona wykroczenia z art. 93 § 1 kw.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obwiniony, mimo potrącenia pieszej, nie udzielił jej należytej pomocy, pozostawiając ją w towarzystwie przypadkowych osób, co było niewłaściwe i nie wypełniało obowiązku pomocy.
Czy w sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci toczącego się postępowania co do tego samego czynu (lis pendens) lub prawomocnie zakończonego postępowania (res iudicata)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie zachodzi negatywna przesłanka procesowa w postaci lis pendens lub res iudicata.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził brak tożsamości podmiotowo-przedmiotowej między obecnym postępowaniem a innym toczącym się postępowaniem, co wyklucza zastosowanie art. 5 § 1 pkt 8 kpw.
Czy orzeczona kara i środek karny są rażąco niewspółmierne do popełnionego czynu i stopnia zawinienia sprawcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczona kara i środek karny nie są rażąco niewspółmierne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wymierzona kara i środek karny są adekwatne do okoliczności sprawy, stopnia zawinienia sprawcy oraz celów kary, a zarzut rażącej niewspółmierności nie zasługuje na uwzględnienie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| A. S. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| A. S. (2) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (6)
Główne
kpw art. 5 § § 1 pkt 8
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Postępowania nie wszczyna się, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte się toczy.
kw art. 93 § § 1
Kodeks wykroczeń
Dotyczy obowiązku udzielenia pomocy osobie znajdującej się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub poważnej szkody w mieniu.
Pomocnicze
kpw art. 104 § § 1 pkt 7
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy zawiłości sprawy jako bezwzględnej przeszkody procesowej.
kw art. 10
Kodeks wykroczeń
Przepis regulujący sytuację, gdy czyn będący wykroczeniem wyczerpuje jednocześnie znamiona przestępstwa.
kpk art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów postępowania w sprawach o wykroczenia.
u.o.w.s.k. art. 21 § ust. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Dotyczy kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość ustaleń faktycznych i oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji. • Brak podstaw do umorzenia postępowania z uwagi na brak tożsamości podmiotowo-przedmiotowej z innym postępowaniem. • Adekwatność orzeczonej kary i środka karnego.
Odrzucone argumenty
Zarzut zawiłości sprawy (lis pendens) jako bezwzględnej przeszkody procesowej. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący oceny zachowania obwinionego. • Zarzut rażącej niewspółmierności kary i środka karnego.
Godne uwagi sformułowania
Apelacja obrońcy okazała się niezasadna. • Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji i subsumpcja zachowania obwinionego pod konkretną normę prawną są prawidłowe, gdyż stanowią wynik nie budzącej żądnej zastrzeżeń oceny zgromadzonych w sprawie dowodów. • Zarzuty podniesione w apelacji mają charakter polemiczny i opierają się wyłącznie na subiektywnej interpretacji zebranych w sprawie dowodów. • Oczekiwanej przez apelanta zawiłości sprawy możemy mówić jedynie wówczas, gdy przedmiotem rozpoznania są te same zachowania w aspekcie przedmiotowo-podmiotowym - działania określonego sprawcy polegające na tym samym zachowaniu. • Z wyłączeniem możliwości prowadzenia postępowania mamy do czynienia wtedy, gdy 'nowe' postępowanie pokrywa się przedmiotem z postępowaniem 'starym' (tożsamość w ścisłym rozumieniu), ale także wtedy, gdy przedmiot nowego postępowania w całości obejmuje ('pochłania') przedmiot poprzedniego i dodatkowo wykracza poza niego. • Nawet sam obwiniony de facto przyznaje, iż uciekł z miejsca zdarzenia – bo miał poczuć się nagle zagrożony ze strony nieustalonych ludzi zbierającymi się wokół pasów dla pieszych i miejsca zdarzenia, będąc przestraszonym o swoje dalsze zatrudnienie w charakterze policjanta i dodatkowo w złym stanie psychicznym z powodów osobistych kłopotów. • Rzeczą logiczną i powszechnie znaną jest szok pieszego potrąconego przez samochód i możliwe opóźnienie w odczuwaniu doznanych razów. […]
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nieudzielenia pomocy ofierze wypadku drogowego oraz przesłanek procesowych (lis pendens, res iudicata)."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania w sprawach o wykroczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy policjanta, co dodaje jej społecznego zainteresowania, a także porusza kwestię odpowiedzialności za nieudzielenie pomocy ofierze wypadku, co jest ważnym zagadnieniem prawnym i etycznym.
“Policjant potrącił pieszą i uciekł z miejsca zdarzenia – sąd odwoławczy podtrzymał wyrok.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.