IV K 55/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Łodzi rozpoznał sprawę przeciwko P.D., oskarżonemu o popełnienie przestępstwa z art. 191 § 1 k.k. (groźba karalna). Oskarżony w dniu 19 października 2020r. za pośrednictwem sieci Internet, działając w celu zmuszenia do określonego zachowania, groził D.T. pozbawieniem wolności, co wzbudziło w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę. Sąd, analizując materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków oraz opinie biegłych, ustalił stan faktyczny. Oskarżony, pod wpływem osób o skrajnych poglądach, transmitował na żywo film, w którym wzywał polityków do poddania się odpowiedzialności karnej, grożąc w przeciwnym razie "polowaniem" i użyciem nieokreślonej substancji. Sąd odrzucił kwalifikację czynu jako przygotowania do zamachu na organy państwowe (art. 128 § 1 k.k.) lub wywierania wpływu na czynności urzędowe (art. 128 § 3 k.k.), uznając, że działania oskarżonego nie osiągnęły takiego stopnia zagrożenia dla dóbr prawnych. Zamiast tego, sąd przypisał oskarżonemu popełnienie przestępstwa z art. 191 § 1 k.k., uznając groźbę za realną i wzbudzającą uzasadnioną obawę u pokrzywdzonego D.T., który z tego powodu otrzymał ochronę SOP. Oskarżonemu wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, środek zabezpieczający w postaci terapii psychologicznej (ze względu na zaburzenia osobowości) oraz zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego na odległość 500 metrów przez 2 lata. Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych ze względu na jego trudną sytuację materialną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa groźby karalnej (art. 191 § 1 k.k.) w kontekście internetu i osób publicznych, a także rozróżnienie między groźbą a przygotowaniem do zamachu na organy państwowe.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie stanowi przełomu w orzecznictwie, ale jest cenne dla zrozumienia granic wolności słowa w kontekście gróźb.
Zagadnienia prawne (3)
Czy groźba karalna skierowana do osoby publicznej za pośrednictwem internetu, połączona z żądaniem poddania się odpowiedzialności karnej i wskazaniem sposobu realizacji groźby, stanowi przygotowanie do zamachu na organy państwowe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd uznał, że działania oskarżonego nie osiągnęły stopnia przygotowania do zamachu na organy państwowe, a jedynie wypełniły znamiona przestępstwa groźby karalnej z art. 191 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że choć groźba była poważna i wzbudziła uzasadnioną obawę u pokrzywdzonego, to wskazane przez oskarżonego sposoby jej realizacji (ustalenie adresów biur poselskich, użycie substancji odstraszającej zwierzęta) nie stanowiły bezpośredniego przygotowania do zamachu na organy państwowe, w przeciwieństwie do gromadzenia broni czy materiałów wybuchowych w innych sprawach.
Czy groźba bezprawna, aby wypełnić znamiona art. 191 § 1 k.k., musi wzbudzić w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że groźba musi być realna i wzbudzać uzasadnioną obawę, co miało miejsce w przypadku pokrzywdzonego D.T., który z tego powodu otrzymał ochronę SOP.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, wskazując, że ocena groźby jako znamienia przestępstwa powinna być dokonywana w realiach konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę okoliczności i właściwości osobiste zagrożonego. W tym przypadku, obawa pokrzywdzonego była uzasadniona.
Czy osoba publiczna, niebędąca funkcjonariuszem publicznym, może być pokrzywdzonym przestępstwa z art. 191 § 1 k.k. w kontekście groźby?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że osoba publiczna, narażona na ataki z racji zajmowanego stanowiska i prezentowanych poglądów, podlega ochronie na podstawie art. 191 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd odwołał się do orzecznictwa, wskazując, że D.T., jako przewodniczący partii politycznej, był osobą publiczną i podlegał ochronie z art. 191 § 1 k.k., a nie przepisów dotyczących funkcjonariuszy publicznych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. T. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. W. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| R. N. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. B. | osoba_fizyczna | świadek |
| A. D. (1) (vel I. S.) | osoba_fizyczna | osoba związana z oskarżonym |
| A. D. (2) | osoba_fizyczna | osoba publiczna |
| M. M. (2) | osoba_fizyczna | osoba publiczna |
| G. S. | osoba_fizyczna | osoba publiczna |
| J. K. | osoba_fizyczna | osoba publiczna |
| J. M. | osoba_fizyczna | osoba publiczna |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 191 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo zmuszania ma charakter formalny, dokonane z chwilą użycia groźby bezprawnej w celu zmuszenia do określonego działania, zaniechania lub znoszenia. Groźba musi być realna i wzbudzać uzasadnioną obawę. Działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim.
Pomocnicze
k.k. art. 115 § § 12
Kodeks karny
Definicja groźby bezprawnej obejmuje groźbę karalną, groźbę spowodowania postępowania karnego oraz groźbę rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci.
k.k. art. 115 § § 13
Kodeks karny
Definicja funkcjonariusza publicznego.
k.k. art. 128 § § 1
Kodeks karny
Przygotowanie do zamachu na konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd uznał, że działania oskarżonego nie wypełniły znamion tego przepisu.
k.k. art. 128 § § 3
Kodeks karny
Wywieranie przemocą lub groźbą bezprawną wpływu na czynności urzędowe organu konstytucyjnego. Sąd uznał, że nie doszło do konkretnego narażenia dóbr prawnych.
k.k. art. 224 § § 1
Kodeks karny
Naruszenie nietykalności cielesnej lub spowodowanie uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza publicznego. Sąd uznał, że skutek nie nastąpił.
k.k. art. 224 § § 2
Kodeks karny
Groźba bezprawna wobec funkcjonariusza publicznego. Sąd uznał, że funkcjonariusze nie czuli obawy spełnienia groźby.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.k. art. 93a § § 1 pkt 2
Kodeks karny
Orzeczenie środka zabezpieczającego w postaci terapii psychologicznej.
k.k. art. 41a § § 1 i 4
Kodeks karny
Orzeczenie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego.
k.k. art. 43 § § 1
Kodeks karny
Orzeczenie zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego.
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Groźba karalna skierowana do osoby publicznej za pośrednictwem internetu wypełnia znamiona art. 191 § 1 k.k. • Groźba wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę jej spełnienia. • Działania oskarżonego nie stanowiły przygotowania do zamachu na organy państwowe.
Odrzucone argumenty
Czyn oskarżonego stanowił przygotowanie do zamachu na organy państwowe (art. 128 § 1 k.k.). • Czyn oskarżonego stanowił wywieranie wpływu na czynności urzędowe organu konstytucyjnego (art. 128 § 3 k.k.). • Groźba była jedynie happeningiem lub wyrazem frustracji, nie miała na celu wywołania obawy.
Godne uwagi sformułowania
„polowanie” na polityków • „zrobi porządek” z osobami „przyjmującymi łapówki” • „rozwali” mu rodzinę, pozbawi emerytury • „D. jest trupem!?!”, „K. – Ty (...) do! Truchłem!?!, T. !?! • „W P. . Cios ostateczny w każdego zdrajcę narodu. Instrukcje w komentarzach.” • nie można pozwalać na formułowanie gróźb karalnych wobec osób publicznych
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa groźby karalnej (art. 191 § 1 k.k.) w kontekście internetu i osób publicznych, a także rozróżnienie między groźbą a przygotowaniem do zamachu na organy państwowe."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie stanowi przełomu w orzecznictwie, ale jest cenne dla zrozumienia granic wolności słowa w kontekście gróźb.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy groźb groźb karalnych w internecie skierowanych do polityków, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie społeczne. Pokazuje granice wolności słowa i odpowiedzialność za słowa w przestrzeni publicznej.
“Groził politykom "polowaniem" przez internet – sąd wydał wyrok.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.