III SA/Po 391/19Stwierdzenie nieważności kary pieniężnej z powodu niewłaściwości organu 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Kara została nałożona za nieuzupełnienie przez przewoźnika danych w zgłoszeniu przewozu. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów KPA oraz ustawy o systemie monitorowania. Sąd, analizując przepisy dotyczące właściwości miejscowej organów, w szczególności art. 26 ust. 2 ustawy o systemie monitorowania oraz art. 17 § 1 Ordynacji podatkowej, uznał, że przepis szczególny (ustawa o systemie monitorowania) wyłącza stosowanie ogólnej zasady właściwości miejscowej opartej na siedzibie podatnika. Sąd powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym właściwość miejscową organu odwoławczego ustala się według siedziby organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji. W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej właściwy dla siedziby Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego, który wydał decyzję w pierwszej instancji, był właściwy do rozpatrzenia odwołania. Działanie Dyrektora Izby Skarbowej, który wydał decyzję, było zatem dotknięte wadą nieważności z art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Orzeczono również o kosztach postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów celno-skarbowych w sprawach o nałożenie kar pieniężnych na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o systemie monitorowania i właściwością organów.
Zagadnienia prawne (1)
Czy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, właściwy dla siedziby organu I instancji, jest właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej właściwy ze względu na siedzibę organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji, jest właściwy do rozpatrzenia odwołania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 26 ust. 2 ustawy o systemie monitorowania, określający właściwość miejscową organu I instancji według miejsca kontroli, stanowi lex specialis względem art. 17 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z tym, właściwość organu odwoławczego (Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) należy ustalać według siedziby organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji, a nie według siedziby kontrolowanego podmiotu.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (16)
Główne
ustawa o systemie monitorowania art. 26 § ust. 2
Ustawa o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów
O.p. art. 247 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
ustawa o systemie monitorowania art. 22 § ust. 2
Ustawa o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów
ustawa o systemie monitorowania art. 3 § ust. 2 pkt 1 lit. c
Ustawa o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów
ustawa o systemie monitorowania art. 6 § ust. 3 pkt 1
Ustawa o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów
ustawa o systemie monitorowania art. 26 § ust. 1, 2 i 5
Ustawa o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów
O.p. art. 207 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 17 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
O.p. art. 221a § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
P.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
P.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 133 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Rozporządzenie Ministra Finansów i Rozwoju z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib dyrektorów izb administracji skarbowej, naczelników urzędów skarbowych i naczelników urzędów celno-skarbowych oraz siedziby dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie § § 14 pkt 1 ppkt1 lit. a
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość Dyrektora Izby Administracji Skarbowej do rozpoznania odwołania.
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności) • sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną • art. 26 ust. 2 ustawy o systemie monitorowania zastrzega zatem właściwość miejscową według siedziby organu właściwego dla miejsca kontroli przewozu towarów, ustala zatem właściwość miejscową organu I instancji według kryterium terytorialnego wyznaczonego nie siedzibą podmiotu, lecz miejscem kontroli przewozu towarów • przepis art. 26 ust. 2 ustawy o systemie monitorowania (...) stanowi lex specialis względem tego unormowania • postępowanie w zakresie wymierzenia kary administracyjnej na podstawie przepisów ustawy o systemie monitorowania nie jest postępowaniem podatkowym, lecz postępowaniem administracyjnym, do którego jedynie odpowiednio stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, a nie wprost • od decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania służy odwołanie do dyrektora izby administracji skarbowej właściwego ze względu na siedzibę organu (naczelnika urzędu celnego lub celno-skarbowego), który wydał decyzję w pierwszej instancji.
Skład orzekający
Małgorzata Górecka
przewodniczący-sprawozdawca
Marzenna Kosewska
członek
Walentyna Długaszewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów celno-skarbowych w sprawach o nałożenie kar pieniężnych na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o systemie monitorowania i właściwością organów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej – właściwości organów – która może mieć znaczenie dla wielu przedsiębiorców objętych systemem monitorowania przewozu towarów. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji.
“Błąd w ustaleniu właściwości organu może unieważnić karę pieniężną za przewóz towarów.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.