III SA/Po 355/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję stwierdzającą utratę dobrej reputacji zarządzającego transportem. Podstawą do wszczęcia postępowania była kara pieniężna nałożona za najpoważniejsze naruszenia przepisów o transporcie drogowym. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów dotyczących oceny dobrej reputacji, w tym nieuwzględnienie, że utrata reputacji może być nieproporcjonalna, oraz brak uwzględnienia środków rehabilitacyjnych. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że organ odwoławczy nie zweryfikował, czy nałożona kara pieniężna nie stała się niebyła po upływie roku od jej wykonania, zgodnie z art. 94b ustawy o transporcie drogowym. Taka sytuacja stanowiłaby przesłankę do umorzenia postępowania. Ponadto, sąd wskazał na brak aktualizacji danych dotyczących proporcjonalności sankcji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które oparło się na nieaktualnych informacjach, co uniemożliwiło kontrolę sądową oceny proporcjonalności.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem, w szczególności znaczenie środków rehabilitacyjnych (niebyłość kary po roku) oraz wymóg aktualnej oceny proporcjonalności sankcji przez organ odwoławczy.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej zarządzających transportem i kar nałożonych na podstawie wskazanych przepisów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy prawidłowo ocenił przesłanki do stwierdzenia utraty dobrej reputacji zarządzającego transportem, w szczególności czy uwzględnił możliwość rehabilitacji sankcji i aktualność oceny proporcjonalności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy naruszył przepisy KPA poprzez brak weryfikacji, czy nałożona kara pieniężna nie stała się niebyła po upływie roku od jej wykonania, co stanowi środek rehabilitacyjny. Ponadto, organ nie aktualizował danych dotyczących proporcjonalności sankcji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że organ odwoławczy powinien był zbadać, czy kara pieniężna nie stała się niebyła po upływie roku od jej wykonania, co stanowiłoby przesłankę do umorzenia postępowania. Brak takiej weryfikacji oraz oparcie się na nieaktualnych danych przy ocenie proporcjonalności sankcji skutkowało uchyleniem decyzji.
Czy stwierdzenie utraty dobrej reputacji zarządzającego transportem stanowi środek nieproporcjonalny w sytuacji popełnionych naruszeń?
Odpowiedź sądu
Ocena proporcjonalności sankcji nie mogła być uznana za miarodajną z uwagi na brak aktualizacji danych przez organ odwoławczy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organ odwoławczy, oceniając proporcjonalność sankcji, oparł się na nieaktualnych danych z postępowania pierwszej instancji, zamiast na sytuacji istniejącej w chwili orzekania przez organ odwoławczy. To uniemożliwiło kontrolę sądową tej oceny.
Przepisy (17)
Główne
u.t.d. art. 7d § ust. 1 pkt 2 lit. b
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 7d § ust. 5 pkt 1
Ustawa o transporcie drogowym
PPSA art. 151 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.t.d.
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 z późn. zm.
Pomocnicze
u.t.d. art. 7d § ust. 4
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 7e § pkt 4
Ustawa o transporcie drogowym
u.t.d. art. 94b
Ustawa o transporcie drogowym
rozporządzenie 1071/2009 art. 3 § ust. 1 lit. b
Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego
rozporządzenie 1071/2009 art. 6 § ust. 1
Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego
rozporządzenie 1071/2009 art. 6 § ust. 2 lit. a
Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego
rozporządzenie 1071/2009 art. 6 § ust. 3
Rozporządzenie (WE) nr 1071/2009 ustanawiające wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego
rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403 art. Załącznik I
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403
rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403 art. Załącznik II
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 2016/403
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 7d ust. 5 pkt 1 i 2 u.t.d. w zw. z art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 lit. a załącznik IV rozporządzenia 1071/2009 poprzez wydanie decyzji stwierdzającej utratę dobrej reputacji w sytuacji, gdy ocena wszystkich okoliczności powinna prowadzić do wniosku, że utrata dobrej reputacji będzie stanowić nieproporcjonalną reakcję. • Naruszenie art. 7d ust. 4 u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 2 lit. a rozporządzenia 1071/2009 poprzez nieuwzględnienie przez organ wszystkich istotnych okoliczności dla oceny dobrej reputacji. • Naruszenie art. 7e pkt 4 u.t.d. w zw. z art. 94b u.t.d. w zw. z art. 6 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009 poprzez nieuwzględnienie, że wszystkie naruszenia zostały objęte środkiem rehabilitacyjnym, co powinno skutkować umorzeniem postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Utrata dobrej reputacji nie będzie stanowić środka nieproporcjonalnego. • Kara pieniężna za najpoważniejsze naruszenie [...] uważa się za niebyłą po upływie roku od dnia wykonania decyzji administracyjnej o jej nałożeniu. • Ziszczenie się tej okoliczności, tzn. upływ roku od dnia wydania wykonania decyzji powoduje, że nie można już stwierdzić utraty dobrej reputacji. • Uznanie naruszenia prawa za niebyłe stanowi więc ujemną przesłankę postępowania w tym przedmiocie. • Organ stwierdziwszy jej zajście zobligowany jest do umorzenia postępowania administracyjnego ma podstawie art. 105 § 1 k.p.a. • Proporcjonalność naruszenia należy odnosić do sytuacji strony istniejącej w chwili orzekania - również przez organ odwoławczy, ponieważ jego zadaniem nie jest ocena legalności decyzji organu pierwszej instancji, lecz ponowne rozpoznanie sprawy.
Skład orzekający
Zbigniew Kruszewski
przewodniczący sprawozdawca
Mirella Ławniczak
członek
Marek Sachajko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem, w szczególności znaczenie środków rehabilitacyjnych (niebyłość kary po roku) oraz wymóg aktualnej oceny proporcjonalności sankcji przez organ odwoławczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej zarządzających transportem i kar nałożonych na podstawie wskazanych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prowadzenia działalności transportowej – utraty dobrej reputacji, która może skutkować zakazem wykonywania zawodu. Pokazuje, jak istotne jest prawidłowe stosowanie przepisów proceduralnych i materialnych przez organy administracji.
“Utrata dobrej reputacji w transporcie: czy rok od zapłaty kary to szansa na rehabilitację?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.