III SA/Po 304/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę R.K. o wznowienie postępowania sądowego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 2 czerwca 2004 roku (sygn. 3/1 SA/Po 4395/01), oddalającym skargę na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie zwrotu należności celnych. Skarżąca powołała się na art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując na wydanie przez WSA wyroku z dnia 2 marca 2005 roku (sygn. III SA/PO 829/04) w podobnej sprawie, który uchylił zaskarżoną decyzję. Skarżąca dowiedziała się o tej okoliczności 2 marca 2005 roku, co jej zdaniem mieściło się w trzymiesięcznym terminie do złożenia skargi o wznowienie. Sąd, badając sprawę na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 280 § 1 PPSA, odrzucił skargę. Sąd uznał, że wskazany wyrok z 2 marca 2005 roku, wydany po uprawomocnieniu się pierwotnego wyroku, nie stanowi nowej okoliczności faktycznej ani środka dowodowego, który mógłby być podstawą wznowienia postępowania. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 roku (II PZP 63/68) oraz postanowienia z dnia 21 lutego 1996 roku (I PO 1/96), zgodnie z którymi środek dowodowy powstały po uprawomocnieniu się wyroku nie jest podstawą wznowienia, a skarga o wznowienie nie jest dopuszczalna na podstawie zarzutu sprzeczności orzecznictwa. Sąd podkreślił, że samo wskazanie podstawy prawnej nie oznacza, że skarga została na niej skutecznie oparta, jeśli podnoszona podstawa faktycznie nie zachodzi.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający