III SA/Kr 1469/14Nadużycie prawa do sądu i pomocy prawnej 18

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie rozpoznał wniosek K. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek dotyczył sprawy ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Sąd postanowił umorzyć postępowanie w części dotyczącej żądania zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ sprawy z zakresu pomocy i opieki społecznej są ustawowo zwolnione z tych kosztów (art. 239 pkt 1 lit. a PPSA). W odniesieniu do wniosku o ustanowienie radcy prawnego, sąd oddalił go. Analiza sytuacji skarżącego, który złożył 88 skarg i wcześniej 72 skargi, wskazując na brak majątku i niskie dochody, wykazała, że jest on osobą niezamożną. Jednakże, sąd uznał, że skarżący nadużywa prawa do sądu oraz prawa do nieodpłatnej pomocy prawnej. Sąd powołał się na stanowisko Biura Orzecznictwa NSA, że prawo pomocy nie może być przyznane podmiotowi, który ze swojego prawa czyni nienależyty użytek, inicjując szereg postępowań nie w celu ochrony realnych praw, ale jako cel sam w sobie. Sąd podkreślił, że choć ustawa PPSA nie zawiera instrumentów zapobiegających nadużyciom prawa pomocy (w przeciwieństwie do KPC), to jednak ocena sposobu realizacji publicznych praw podmiotowych przez skarżących jest możliwa. Sąd zwrócił uwagę na enigmatyczne uzasadnienie wniosku o prawo pomocy przez skarżącego oraz na fakt, że mimo umiarkowanej niepełnosprawności, skarżący jest zdolny do samodzielnego funkcjonowania i stawiennictwa w sądzie. W konsekwencji, sąd uznał, że realizacja potrzeby skorzystania z kwalifikowanego pełnomocnika opłacanego przez Skarb Państwa nie może być bezwzględnie zrealizowana w tej sprawie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający