III PZ 3/10

Powód J.W. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Skarga była oparta na art. 403 § 2 k.p.c. i dotyczyła nowego zaświadczenia lekarskiego z lipca 2009 r., które wskazywało na podejrzenie zaburzeń urojeniowych u powoda. Powód argumentował, że te zaburzenia istniały już w trakcie poprzedniego postępowania, mimo że zostały zdiagnozowane dopiero później. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, ponieważ zaświadczenie lekarskie powstało po uprawomocnieniu się wyroku, co wykluczało zastosowanie art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za nieuzasadnione. Sąd Najwyższy podkreślił, że wznowienie postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy ujawnią się nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy i które istniały przed zakończeniem poprzedniego postępowania. Dowód powstały po uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy do wznowienia. Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, w tym uchwałę składu siedmiu sędziów III PZP 63/68 oraz inne postanowienia, potwierdzające tę zasadę. Sąd Najwyższy podzielił stanowisko, że uzyskanie po uprawomocnieniu się wyroku świadectwa lekarza specjalisty, które zawiera odmienną ocenę stanu zdrowia niż ta wyrażona przez biegłych w poprzednim postępowaniu, nie stanowi późniejszego wykrycia środka dowodowego w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający