Orzeczenie · 2026-03-11

III OSK 2648/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2026-03-11

NSAochrona środowiskaŚredniansa

odpadyodpady budowlaneglebagruznakaz usunięciaustawa o odpadachprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiNSAWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną L. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który utrzymał w mocy decyzję nakazującą usunięcie odpadów budowlanych z działki nr [...] w miejscowości P. Skarżąca podnosiła, że ziemia i gruz na działce nie stanowią odpadów, a także zarzucała naruszenia proceduralne przez WSA, w tym rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Sąd pierwszej instancji uznał, opierając się na opinii biegłego, że na działce znajdują się masy ziemne przemieszane z odpadami budowlanymi (gleba, gruz ceglany, gruz betonowy), których ilość przekracza dopuszczalne normy dla zagospodarowania na własne potrzeby. WSA odrzucił argumentację skarżącej, wskazując, że działka nie jest miejscem przeznaczonym do składowania ani magazynowania odpadów, a ilość odpadów przekraczała dopuszczalne limity. NSA, analizując skargę kasacyjną, stwierdził, że nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania. Sąd oddalił zarzuty naruszenia art. 90 § 1 p.p.s.a. (rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym) oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. (niepełne uzasadnienie), uznając, że WSA prawidłowo zastosował przepisy dotyczące zdalnego prowadzenia rozpraw w okresie pandemii oraz że uzasadnienie wyroku było kompletne. NSA potwierdził, że ilość zdeponowanych odpadów (około 1614 Mg) przekraczała dopuszczalną normę (789 Mg), co uzasadniało ich kwalifikację jako odpadu i nakaz usunięcia zgodnie z art. 26 ust. 1-2 ustawy o odpadach. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących kwalifikacji odpadów budowlanych, stosowania przepisów covidowych w postępowaniu sądowym oraz zakresu stosowania art. 141 § 4 p.p.s.a.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia norm ilościowych odpadów na działce nieprzeznaczonej do ich składowania. Interpretacja przepisów covidowych może być ograniczona czasowo.

Zagadnienia prawne (3)

Czy ilość ziemi i gruzu na działce, która nie jest składowiskiem odpadów, może być uznana za odpad w rozumieniu ustawy o odpadach, jeśli przekracza dopuszczalne normy zagospodarowania na własne potrzeby?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ilość ziemi i gruzu przekraczająca dopuszczalne normy zagospodarowania na własne potrzeby na działce, która nie jest przeznaczona do składowania ani magazynowania, stanowi odpad w rozumieniu ustawy o odpadach.

Uzasadnienie

NSA potwierdził, że ilość zdeponowanych odpadów (gleba, gruz) przekraczała dopuszczalną normę jednostkowego wykorzystania na m2 powierzchni działki. Nawet jeśli właściciele mieli intencję zagospodarowania, nadwyżka ponad normę musi być traktowana jako odpad, co uzasadnia wydanie decyzji administracyjnej nakazującej jej usunięcie.

Czy rozpoznanie sprawy przez WSA na posiedzeniu niejawnym, pomimo wniosku strony o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, stanowi naruszenie prawa do obrony i prowadzi do nieważności postępowania?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli strona została prawidłowo poinformowana o możliwości prowadzenia rozprawy zdalnie lub o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne w przypadku braku możliwości technicznych, a jej reakcja (lub jej brak) doprowadziła do takiego trybu postępowania.

Uzasadnienie

NSA uznał, że WSA prawidłowo zastosował przepisy covidowe, informując strony o możliwości prowadzenia rozpraw zdalnie lub na posiedzeniu niejawnym w przypadku braku możliwości technicznych. Ponieważ skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie w sposób umożliwiający jej udział w rozprawie zdalnej, a jej brak odpowiedzi był traktowany jako oświadczenie o braku możliwości technicznych, WSA miał podstawę do rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym, co nie naruszyło prawa do obrony.

Czy zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być podstawą do kwestionowania prawidłowości ustaleń faktycznych i ocen sądu pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie konstrukcyjnych elementów uzasadnienia wyroku, a nie prawidłowości zawartych w nim ocen i wniosków.

Uzasadnienie

NSA wyjaśnił, że art. 141 § 4 p.p.s.a. określa wymogi formalne uzasadnienia wyroku. Nie można go wykorzystywać do polemiki z merytoryczną oceną sprawy przez sąd pierwszej instancji. Zarzut ten może być skuteczny tylko wtedy, gdy uzasadnienie jest tak niekompletne, że uniemożliwia odtworzenie przesłanek rozstrzygnięcia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.

Przepisy (13)

Główne

u.o. art. 2 § pkt 3

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Wyłączenie stosowania przepisów ustawy do niezanieczyszczonej gleby i innych materiałów wydobytych w trakcie robót budowlanych, pod warunkiem wykorzystania ich do celów budowlanych w stanie naturalnym na terenie, na którym zostały wydobyte.

u.o. art. 3 § ust. 1 pkt 5

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja magazynowania odpadów jako czasowego przechowywania odpadów.

u.o. art. 3 § ust. 1 pkt 6

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu, wskazująca na dwoistą naturę odpadu i możliwość powstania odpadu z substancji lub przedmiotu.

u.o. art. 26 § ust. 1-2

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Podstawa prawna do wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 90 § § 1