III OSK 2038/21

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej B. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie. Decyzja SKO utrzymała w mocy decyzję Marszałka Województwa Mazowieckiego wymierzającą spółce opłatę za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód za 2015 r. Spółka twierdziła, że opłata została naliczona wadliwie i zbyt wysoko, argumentując, że aktywnie starała się o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego, składając wnioski o zmianę i nowe pozwolenie. Podkreślała, że organy administracji nie wzięły pod uwagę jej aktywności i opóźnienia w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że skarga kasacyjna mogła być oparta jedynie na naruszeniu prawa materialnego lub procesowego. Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 292 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, który został jednak uchylony przed datą wydania decyzji. Sąd podkreślił, że zarzut naruszenia prawa materialnego nie może służyć podważaniu ustaleń faktycznych, a w skardze kasacyjnej nie podniesiono zarzutów naruszenia przepisów postępowania. Ponadto, zarzut dotyczył przepisu, który już nie obowiązywał, a jego wykładnia nie została jasno przedstawiona. Sąd uznał, że spółka korzystała ze środowiska bez wymaganego pozwolenia w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 15 czerwca 2015 r., co uzasadniało naliczenie opłaty podwyższonej. Wobec braku skutecznych zarzutów, skarga kasacyjna została oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający