III KK 332/22

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego G. D. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka [...], który z kolei zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II K [...]. Sąd Rejonowy uznał G. D. za winnego popełnienia czynów z art. 207 § 1 k.k. i art. 189 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., wymierzając mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby. Sąd Okręgowy zmienił wyrok w ten sposób, że powołał art. 70 § 2 k.k. zamiast art. 70 § 1 k.k. i orzekł wobec skazanego dozór kuratora, utrzymując w pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego. Obrońca G. D. wniósł kasację na korzyść skazanego, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego. Prokurator oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wnieśli o pozostawienie kasacji bez rozpoznania. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, stwierdził, że kasacja jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasację na korzyść oskarżonego można wnieść jedynie w razie skazania go na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że zachodzą bezwzględne przyczyny odwoławcze. Ponieważ kara pozbawienia wolności została warunkowo zawieszona, a bezwzględnych przyczyn odwoławczych nie stwierdzono, Sąd Najwyższy pozostawił kasację bez rozpoznania. Kosztami postępowania kasacyjnego obciążono skazanego, a także zasądzono od niego kwotę 720 zł na rzecz oskarżycielki posiłkowej za sporządzenie odpowiedzi na kasację.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający