III KK 238/21

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2021 r. kasacje wniesione przez obrońcę oskarżonych J. M. i T. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 1 grudnia 2020 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 czerwca 2020 r. warunkowo umarzający postępowanie karne wobec oskarżonych na okres próby. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k., postanowił pozostawić obie kasacje bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na stwierdzeniu, że kasacje są niedopuszczalne z mocy ustawy. Zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasacja na korzyść może być wniesiona jedynie w przypadku skazania za przestępstwo na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, z wyjątkiem sytuacji określonych w art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. (uchybienia z art. 439 k.p.k. lub kasacje nadzwyczajnych podmiotów). Sąd Najwyższy podkreślił, że warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest objęte dyspozycją art. 523 § 2 k.p.k., chyba że podniesiono zarzut z kategorii art. 439 k.p.k. W niniejszej sprawie postępowanie zostało warunkowo umorzone, a zarzuty z art. 439 k.p.k. nie zostały podniesione. W związku z tym, mimo wadliwego przyjęcia kasacji przez sąd odwoławczy, Sąd Najwyższy był zobligowany do pozostawienia ich bez rozpoznania. Na koniec, oskarżeni zostali obciążeni kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający