Orzeczenie · 2020-02-05

III KK 20/19

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2020-02-05
SNKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości i porządkowi publicznemuWysokanajwyższy
kasacjaSąd Najwyższykarapostępowanie karnepowaga rzeczy osądzonejczyn ciągłygry hazardowek.k.s.k.p.k.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego M. W., który był oskarżony o popełnienie 114 przestępstw urządzania gier hazardowych na automatach bez wymaganej koncesji. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2017 r. Sąd Rejonowy w L. umorzył postępowanie wobec oskarżonego, uznając, że zarzucane mu czyny stanowiły jeden czyn ciągły i objęte były powagą rzeczy osądzonej w związku z wcześniejszym wyrokiem Sądu Rejonowego w O. z dnia 26 kwietnia 2017 r. Sąd Okręgowy w L. utrzymał to postanowienie w mocy. Kasacja zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k., polegające na zaniechaniu prawidłowej kontroli odwoławczej i nienależytym rozważeniu zarzutów zażaleń. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że Sąd Okręgowy rażąco naruszył art. 433 § 2 k.p.k., nie rozważył należycie zarzutów i błędnie zaakceptował umorzenie postępowania oparte na wadliwej wykładni art. 6 § 2 k.k.s. Sąd Najwyższy, powołując się na własne wcześniejsze orzecznictwo (wyrok V KK 415/18), wyjaśnił, że urządzanie gier hazardowych na automatach w różnych miejscach, bez koncesji, stanowi odrębne czyny, a nie jeden czyn ciągły, jeśli nie jest spełniony warunek tożsamości zamiaru i sposobności. W niniejszej sprawie nie można było przyjąć tożsamości zamiaru ani takiej samej sposobności, co oznaczało brak przesłanki powagi rzeczy osądzonej. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.) w kontekście przestępstw hazardowych oraz obowiązki sądu odwoławczego w zakresie kontroli instancyjnej (art. 433 § 2 k.p.k.).

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przestępstwami skarbowymi i hazardowymi, ale zasady dotyczące powagi rzeczy osądzonej i kontroli odwoławczej mają szersze zastosowanie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy urządzanie gier hazardowych na automatach w różnych miejscach i czasie, bez wymaganej koncesji, stanowi jeden czyn ciągły w rozumieniu art. 6 § 2 k.k.s., czy też odrębne czyny, co wyklucza zastosowanie instytucji powagi rzeczy osądzonej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, urządzanie gier hazardowych na automatach w różnych miejscach i czasie, bez wymaganej koncesji, stanowi odrębne czyny, a nie jeden czyn ciągły w rozumieniu art. 6 § 2 k.k.s., co wyklucza zastosowanie instytucji powagi rzeczy osądzonej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, wskazał, że tożsamość czynu w rozumieniu art. 6 § 2 k.k.s. wymaga nie tylko tego samego zamiaru, ale także takiej samej sposobności. Urządzanie gier hazardowych w różnych lokalizacjach i w różnym czasie, nawet jeśli jest częścią ogólnego planu, nie spełnia tych przesłanek, ponieważ każdy taki przypadek stanowi odrębne naruszenie przepisów, a nie wykonanie jednego, rozłożonego w czasie czynu.

Czy sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzuty apelacji, dokonując kontroli odwoławczej postanowienia sądu pierwszej instancji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy rażąco naruszył art. 433 § 2 k.p.k., nie rozważając należycie zarzutów podniesionych w zażaleniach.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy nie dokonał prawidłowej kontroli odwoławczej, zaniechając nienależytego rozważenia zarzutów dotyczących błędnej wykładni art. 6 § 2 k.k.s. i niezasadnego umorzenia postępowania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżony (w sensie proceduralnym)

Strony

NazwaTypRola
M. W.osoba_fizycznaoskarżony
Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący (kasacja)
Prokuratororgan_państwowyskarżący (zażalenie)
Naczelnik (...) Urzędu Celno – Skarbowegoorgan_państwowyskarżący (zażalenie)

Przepisy (7)

Główne

k.p.k. art. 433 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Wymaga od sądu odwoławczego należytego rozważenia zarzutów podniesionych w środku odwoławczym.

k.k.s. art. 6 § § 2

Kodeks karny skarbowy

Definicja czynu ciągłego, wymagająca tego samego zamiaru i takiej samej sposobności.

Pomocnicze

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Przesłanka procesowa negatywna - umorzenie postępowania w przypadku zaistnienia powagi rzeczy osądzonej.

k.k.s. art. 113

Kodeks karny skarbowy

Odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych.

k.k.s. art. 107 § § 1

Kodeks karny skarbowy

Przestępstwo urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji.

k.k.s. art. 9 § § 3

Kodeks karny skarbowy

Czyn ciągły.

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

Możliwość rozpoznania kasacji na posiedzeniu bez udziału stron.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd odwoławczy rażąco naruszył art. 433 § 2 k.p.k. poprzez zaniechanie prawidłowej kontroli odwoławczej i nienależyte rozważenie zarzutów zażaleń. • Błędna wykładnia art. 6 § 2 k.k.s. przez sądy niższych instancji, prowadząca do niezasadnego przyjęcia, że zarzucane czyny stanowiły ten sam czyn ciągły, co już osądzony. • Brak tożsamości zamiaru i sposobności w rozumieniu art. 6 § 2 k.k.s. pomiędzy zarzucanymi czynami a czynem osądzonym wyrokiem Sądu Rejonowego w O.

Godne uwagi sformułowania

rażąco naruszył przepis art. 433 § 2 k.p.k. • nienależyte rozważenie zarzutów podniesionych w zażaleniach • niezasadne umorzenie postępowania w oparciu o przepis art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. • błędna wykładnia art. 6 § 2 k.k.s. • nie można uznać, że przestępstwa (...) stanowią ten sam czyn w rozumieniu art. 6 § 2 k.k.s. • nie wystąpiła ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej

Skład orzekający

Wiesław Kozielewicz

przewodniczący

Jacek Błaszczyk

członek

Piotr Mirek

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.) w kontekście przestępstw hazardowych oraz obowiązki sądu odwoławczego w zakresie kontroli instancyjnej (art. 433 § 2 k.p.k.)."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z przestępstwami skarbowymi i hazardowymi, ale zasady dotyczące powagi rzeczy osądzonej i kontroli odwoławczej mają szersze zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii procesowej - powagi rzeczy osądzonej - w kontekście przestępstw hazardowych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego i skarbowego. Wyjaśnienie SN dotyczące tożsamości czynu jest kluczowe.

Sąd Najwyższy: Czy hazard w różnych miejscach to jeden czyn? Kluczowa interpretacja powagi rzeczy osądzonej.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst