III K 88/21

Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę przeciwko T. T. N., oskarżonemu o popełnienie przestępstwa skarbowego z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks. Oskarżony, działając jako Prezes Zarządu (...) sp. z o.o., w dniu 29 lipca 2015 roku złożył deklarację VAT-7 za czerwiec 2015 roku, w której podał nieprawdę poprzez zawyżenie podatku naliczonego o kwotę 630 324 zł, co naraziło Skarb Państwa na uszczuplenie należności. Mimo licznych prób kontaktu i wezwań ze strony Urzędu Skarbowego, oskarżony nie przedłożył wymaganych dokumentów źródłowych, takich jak faktury czy księgi rachunkowe, które potwierdzałyby dokonanie nabycia towarów i usług. Sąd ustalił, że wirtualne biuro, pod którym zarejestrowana była spółka, nie było faktycznym miejscem prowadzenia działalności, a adres zamieszkania oskarżonego okazał się nieprawdziwy. W związku z niemożnością ustalenia miejsca pobytu oskarżonego, postępowanie toczyło się w stosunku do osoby nieobecnej. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu, kwalifikując go jako przestępstwo skarbowe z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks, jednocześnie eliminując z opisu czynu art. 62 § 2 kks z powodu braku dowodów na wystawienie lub posłużenie się nierzetelnymi fakturami lub rachunkami. Wymierzono oskarżonemu karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych po 100 zł każda, biorąc pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, kwotę uszczuplenia oraz fakt, że oskarżony nie był wcześniej karany. Koszty sądowe zostały w całości zwolnione z uwagi na niemożność ustalenia dochodów oskarżonego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający