III FZ 379/26Oddalenie zażalenia opłaty kancelaryjnej WSA 3

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie W. N. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Gd 708/23, dotyczące ściągnięcia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Opłata ta była należna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzanym i doręczanym na wniosek. Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), zarządził ściągnięcie opłaty w postępowaniu egzekucyjnym, po uprzednim wezwaniu skarżącego do jej uiszczenia. Skarżący wniósł zażalenie, domagając się uchylenia zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za niezasadne. W uzasadnieniu podkreślono, że przepis art. 234 § 2 p.p.s.a. wprowadza szczególny tryb postępowania w przypadku nieuiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wskazano, że nieuiszczenie tej opłaty, mimo wezwania, obliguje przewodniczącego lub referendarza sądowego do wydania zarządzenia o jej ściągnięciu, bez możliwości stosowania sankcji w postaci pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Sąd przywołał orzecznictwo i doktrynę potwierdzające, że jest to obowiązek sądu, a jego niewykonanie może stanowić naruszenie dyscypliny finansów publicznych. W rozpoznawanej sprawie skarżący był prawidłowo wzywany do uiszczenia opłaty, a po oddaleniu wcześniejszego zażalenia na zarządzenie z 10 września 2025 r., został ponownie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia. Mimo to opłaty nie uiścił, co skutkowało wydaniem zarządzenia o jej przymusowym ściągnięciu. NSA, opierając się na art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający