III FZ 245/24

Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez B. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 24 czerwca 2024 r., które z kolei oddalało zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2024 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia. Skarżący, B. W., wniósł następnie do NSA pismo zatytułowane "Nieważność postępowania w sprawie III FZ 245/24, III FZ 269/24", w którym powoływał się na przepisy Konstytucji RP i wyrażał niezadowolenie z wydanego przez NSA postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że treść pisma wskazuje na wyraz niezadowolenia skarżącego z wcześniejszego orzeczenia i postanowił potraktować je jako zażalenie. Jednakże, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), NSA stwierdził, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje tylko w przypadkach wyraźnie przewidzianych w ustawie. Co więcej, ustawa nie przewiduje żadnych środków odwoławczych od orzeczeń NSA, zarówno wyroków, jak i postanowień. Orzeczenia NSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Skarżący został o tym pouczony przy doręczeniu postanowienia NSA z 24 czerwca 2024 r. W konsekwencji, wniesione przez skarżącego zażalenie na prawomocne postanowienie NSA zostało uznane za niedopuszczalne i odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający