III FZ 219/26Odrzucenie zażalenia na postanowienie WSA o prawie pomocy 4

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt I SPP/Gl 7/25, które odrzuciło sprzeciw skarżącej od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 3 listopada 2025 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach dotyczące egzekucji świadczeń pieniężnych. Sąd pierwszej instancji odrzucił sprzeciw skarżącej, a na to postanowienie skarżąca złożyła zażalenie do NSA. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 258 § 2 pkt 6, art. 259 § 1, 2 i 3, stwierdził, że zarządzenie referendarza o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega kontroli w trybie sprzeciwu. Postanowienie WSA odrzucające sprzeciw od zarządzenia referendarza jest prawomocne i nie przysługuje na nie zażalenie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. oraz brakiem innych przepisów stanowiących podstawę do zaskarżenia, postanowienie WSA odrzucające sprzeciw jest ostateczne. W konsekwencji, zażalenie wniesione na takie postanowienie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. NSA, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie skarżącej.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający