III FSK 895/25Oddalenie skargi kasacyjnej odpowiedzialność podatkowa osób trzecich 45

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uchylił decyzję DIAS w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej R.K. jako byłego członka zarządu spółki P. sp. z o.o. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2021 r. Dyrektor zaskarżył wyrok WSA w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz art. 121 § 1, art. 187 § 1, art. 191 o.p. w związku z art. 116 § 1 i § 2 o.p.) poprzez błędne uznanie, że organy naruszyły przepisy postępowania dowodowego, co doprowadziło do niezasadnego zastosowania art. 116 o.p., oraz przez niepełną analizę akt sprawy i pozbawienie Skarżącego prawa do obrony. Zarzucono również naruszenie prawa materialnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 116 § 1 i § 2 o.p.) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd podkreślił, że WSA słusznie zauważył potrzebę przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia rzeczywistego istnienia zaległości podatkowych, a także konieczność zagwarantowania Skarżącemu prawa do obrony na forum procesowym, gdzie mógłby wykazać, że zaległości spółki rzeczywiście nie istnieją. NSA podzielił pogląd WSA, że organy podatkowe odstępując od tego postępowania dowodowego, de facto nie ustaliły zasadniczej okoliczności sprawy, tj. samego istnienia zaległości. Sąd wskazał również na wymogi wspólnotowego prawa do obrony i zasady proporcjonalności, które wymagają realizacji prawa do obrony w postępowaniu w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający