III FSK 480/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie. Sprawa dotyczyła odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług, wraz z odsetkami i innymi należnościami. Skarżąca zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędną wykładnię art. 70 § 6 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej (O.p.) w zakresie zawieszenia biegu terminu przedawnienia, art. 70c O.p. w kwestii skuteczności zawiadomienia o wszczęciu postępowania karnoskarbowego, art. 70 § 8 O.p. w kontekście nieprzedawnialności wierzytelności zabezpieczonych hipoteką lub zastawem, a także naruszenie przepisów procesowych dotyczących niepełnego materiału dowodowego. Ponadto, skarżąca podnosiła naruszenie art. 171 w związku z art. 170 P.p.s.a. poprzez uznanie powagi rzeczy osądzonej, mimo że kwestia instrumentalnego wszczęcia postępowania nie była badana. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd wskazał, że skarga kasacyjna powinna dotyczyć wyroku sądu pierwszej instancji, a nie decyzji organu. Podkreślono, że zgodnie z art. 100 § 1 O.p. i art. 170 P.p.s.a., organ podatkowy orzeka o odpowiedzialności spadkobiercy na podstawie ostatecznych decyzji wydanych wobec spadkodawcy, a sąd pierwszej instancji był związany prawomocnymi wyrokami NSA dotyczącymi zobowiązań spadkodawcy. Kwestia przedawnienia zobowiązań podatkowych spadkodawczyni została uznana za wykraczającą poza granice niniejszej sprawy, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej nie mogły być skuteczne, gdyż WSA przepisów tych nie stosował. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania również nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż nie wykazano ich wpływu na wynik sprawy i nie powiązano ich z przepisami P.p.s.a.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający