III FSK 299/25Oddalenie skargi kasacyjnej opłaty targowej
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną spółki C. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty targowej. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie wyroku WSA, oraz naruszenia przepisów prawa materialnego. Kluczowy zarzut dotyczył błędnej wykładni art. 19 pkt 1 lit. a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.) oraz art. 20 ust. 1-2 u.p.o.l., a także art. 32 Konstytucji RP. Spółka argumentowała, że maksymalna stawka dzienna opłaty targowej powinna mieć charakter podmiotowy (ograniczać kwotę płaconą przez konkretnego podatnika), a nie przedmiotowy (ograniczać kwotę za stoisko/koszyk). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że zarzut naruszenia art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. jest niezasadny, ponieważ maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku o określonej powierzchni. Sąd podkreślił, że kompetencja rady gminy do określenia stawek opłat, w tym różnicowania ich wysokości, jest przejawem swobody polityki podatkowej jednostki samorządu terytorialnego. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia zasady równości wobec prawa ani przepisów Konstytucji RP (art. 217, 168). Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., również uznano za chybione, wskazując, że uzasadnienie wyroku WSA było prawidłowe i poddawało się kontroli instancyjnej. Sąd podkreślił, że zasada in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej) ma zastosowanie tylko wtedy, gdy interpretacja przepisu nie daje jednoznacznych rezultatów, co nie miało miejsca w tej sprawie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja charakteru maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej oraz zakresu swobody gminy w jej ustalaniu.
Dotyczy specyficznej sytuacji opłaty targowej i jej maksymalnej stawki dziennej.
Zagadnienia prawne (4)
Jaki jest charakter maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej – przedmiotowy czy podmiotowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku o określonej powierzchni, a nie do konkretnego podatnika.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w tym definicja targowiska i kompetencje rady gminy, wskazują na przedmiotowy charakter stawki, która dotyczy sprzedaży na targowisku, a nie sumy opłat płaconych przez jeden podmiot.
Czy przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej nie narusza zasady równości wobec prawa.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że swoboda gminy w ustalaniu i różnicowaniu stawek opłat, wynikająca z przepisów ustawowych, pozwala na kształtowanie lokalnej polityki podatkowej i nie prowadzi do naruszenia zasady równości.
Czy uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spełnia wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a.?
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie wyroku WSA spełnia wymogi art. 141 § 4 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że uzasadnienie wyroku WSA zawierało zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów, stanowisk stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie, co pozwalało na kontrolę instancyjną.
Czy w sprawie zachodzi konieczność rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych na korzyść podatnika zgodnie z zasadą in dubio pro tributario (art. 2a O.p.)?
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie zachodzi konieczność zastosowania zasady in dubio pro tributario.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że interpretacja przepisów prawa podatkowego w tej sprawie była jednoznaczna i nie wymagała stosowania zasady in dubio pro tributario, która ma zastosowanie jedynie w przypadku braku jasności po zastosowaniu wszystkich kontekstów interpretacyjnych.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (11)
Główne
u.p.o.l. art. 15 § ust. 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 19 § pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 20 § ust. 1-2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców art. 11
u.p.o.l. art. 15 § ust. 2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 15 § ust. 2b
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 168
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 217
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wyroku WSA. • Naruszenie art. 2a O.p. i art. 11 Prawa przedsiębiorców poprzez błędną wykładnię i niezastosowanie, skutkujące brakiem rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych na korzyść podatnika. • Naruszenie art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. w zw. z art. 20 ust. 1-2 u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie przedmiotowego charakteru maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej. • Naruszenie art. 32 Konstytucji RP w zw. z art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem, że przedmiotowe ujęcie stawki nie narusza zasady równości. • Naruszenie art. 217 i art. 168 Konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie.
Godne uwagi sformułowania
maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy • kompetencja rady gminy do określenia stawek opłat jest przejawem swobody polityki podatkowej • zasada in dubio pro tributario ma zastosowanie tylko wtedy, gdy interpretacja przepisu nie daje zadowalających rezultatów
Skład orzekający
Paweł Borszowski
przewodniczący sprawozdawca
Dominik Gajewski
sędzia
Marta Waksmundzka-Karasińska
sędzia (del.)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja charakteru maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej oraz zakresu swobody gminy w jej ustalaniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opłaty targowej i jej maksymalnej stawki dziennej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnej opłaty lokalnej i kluczowej dla przedsiębiorców kwestii interpretacji przepisów podatkowych, co czyni ją interesującą dla prawników i właścicieli firm.
“Opłata targowa: Czy stawka dzienna ogranicza Ciebie, czy Twoje stoisko? NSA wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.