Orzeczenie · 2026-01-13

III FSK 293/25Oddalenie skargi kasacyjnej opłata targowa

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2026-01-13
NSAPodatkoweŚredniansa
opłata targowapodatki lokalnestawka dziennacharakter przedmiotowycharakter podmiotowyzasada równościprawo przedsiębiorcówNSAskarga kasacyjnainterpretacja przepisów

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną C. sp. z o.o. od wyroku WSA w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty targowej. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wyroku, oraz zarzuty naruszenia prawa materialnego. Kluczowe zarzuty dotyczyły błędnej wykładni art. 19 pkt 1 lit. a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.), zgodnie z którym maksymalna stawka dzienna opłaty targowej powinna mieć charakter podmiotowy, ograniczając łączną kwotę opłat przypadającą na jednego podatnika. Skarżąca argumentowała, że przedmiotowe ujęcie stawki narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) oraz przepisy dotyczące kompetencji gminy (art. 217 i 168 Konstytucji RP). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty za niezasadne. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.o.l. rada gminy może wprowadzić opłatę targową, pobieraną od osób dokonujących sprzedaży na targowiskach. Definicja legalna targowiska (art. 15 ust. 2 u.p.o.l.) obejmuje wszelkie miejsca, w których prowadzona jest sprzedaż. Kompetencja rady gminy do określenia stawek (art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l.) obejmuje ustalenie maksymalnej stawki dziennej, która nie może przekroczyć określonej kwoty. Sąd uznał, że stawka ta ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku, z uwzględnieniem powierzchni stoiska, a nie wyłącznie do konkretnego podatnika. W ocenie NSA, takie ujęcie nie narusza zasady równości wobec prawa, gdyż gminy mają swobodę w kształtowaniu polityki podatkowej. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 2a Ordynacji podatkowej, również uznano za chybione.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja charakteru przedmiotowego maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej oraz jej zgodność z zasadą równości wobec prawa i przepisami konstytucyjnymi.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania opłaty targowej przez rady gmin i wykładni przepisów u.p.o.l. w kontekście powierzchni stoisk.

Zagadnienia prawne (5)

Jaki jest charakter maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej – przedmiotowy czy podmiotowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku, z uwzględnieniem powierzchni stoiska, a nie do konkretnego podatnika.

Uzasadnienie

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych (art. 15 ust. 1 i 2) definiuje targowisko jako miejsce sprzedaży, a art. 19 ust. 1 lit. a) pozwala radzie gminy określić maksymalną stawkę dzienną. Sąd uznał, że stawka ta dotyczy czynności sprzedaży na targowisku, a nie sumy opłat przypadających na jednego podatnika.

Czy przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej nie narusza zasady równości wobec prawa.

Uzasadnienie

Gminy mają swobodę w kształtowaniu polityki podatkowej i mogą różnicować stawki opłat, co jest przejawem wpływania na lokalną gospodarkę i reagowania na potrzeby społeczności. Sposób ustalenia stawki przez ustawodawcę i kompetencje rady gminy nie prowadzą do naruszenia zasady równości.

Czy maksymalna stawka dzienna opłaty targowej, ustalona jako przedmiotowa, stanowi obejście przepisów prawa i nadużycie kompetencji gminy w zakresie ustalania i poboru podatków lokalnych (art. 217 i 168 Konstytucji RP)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała rady gminy ustalająca maksymalną stawkę dzienną opłaty targowej nie pozostaje w sprzeczności z regulacjami ustawowymi i konstytucyjnymi.

Uzasadnienie

Sąd I instancji trafnie stwierdził, że uchwała nie narusza przepisów konstytucyjnych, a ustalenie stawki mieści się w kompetencjach rady gminy.

Czy w sprawie zachodzi konieczność rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych co do przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika (zasada in dubio pro tributario)?

Odpowiedź sądu

Nie, zasada in dubio pro tributario nie ma zastosowania w tej sprawie, ponieważ nie występują nierozstrzygalne wątpliwości interpretacyjne.

Uzasadnienie

Zasada in dubio pro tributario ma zastosowanie tylko wtedy, gdy interpretacja przepisu prawa przy zastosowaniu wszystkich kontekstów nie daje zadowalających rezultatów, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Czy uzasadnienie wyroku WSA było niewłaściwe i niepełne (art. 141 § 4 p.p.s.a.)?

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku WSA było prawidłowe i wystarczające do kontroli instancyjnej.

Uzasadnienie

Uzasadnienie wyroku zawierało zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów, stanowisk stron, podstawę prawną i jej wyjaśnienie, poddając się kontroli instancyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną C. sp. z o.o.

Przepisy (11)

Główne

u.p.o.l. art. 19 § pkt 1 lit. a)

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 20 § ust. 1-2

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 15 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

u.p.o.l. art. 2a

Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 141 § § 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O.p. art. 2a

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Prawo przedsiębiorców art. 11

Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Konstytucja RP art. 217

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Konstytucja RP art. 168

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

M.P. 2022 poz. 731 art. 3 § pkt 3

Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2022 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2023

Argumenty

Skuteczne argumenty

Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy. • Przedmiotowe ujęcie stawki nie narusza zasady równości wobec prawa. • Uchwała rady gminy nie narusza przepisów konstytucyjnych. • Nie zachodzi potrzeba stosowania zasady in dubio pro tributario. • Uzasadnienie wyroku WSA jest prawidłowe.

Odrzucone argumenty

Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej powinna mieć charakter podmiotowy. • Przedmiotowe ujęcie stawki narusza zasadę równości wobec prawa. • Uchwała rady gminy narusza przepisy konstytucyjne. • Należy rozstrzygnąć wątpliwości interpretacyjne na korzyść podatnika. • Uzasadnienie wyroku WSA jest niewłaściwe i niepełne.

Godne uwagi sformułowania

ustawodawca doprecyzował więc obowiązek poboru opłaty targowej poprzez odniesienie się do pojęcia targowiska • Nie sposób zatem podzielić prezentowanego przez Skarżącą sposobu wykładni, zgodnie z którym, należy określoną dzienną stawkę opłaty targową odnosić wyłącznie do konkretnego podatnika, bez uwzględnienia kontekstu przedmiotowego • gminy mają swobodę ustalania obciążeń podatkowych i mogą realizować własną politykę lokalną w tym zakresie, w tym poprzez różnicowanie obciążeń podatkowych • wyrażona w art. 2a O.p. zasada in dubio pro tributario jest jedną z dyrektyw wykładni prawa i ma zastosowanie wtedy, gdy interpretacja przepisu prawa przy zastosowaniu wszystkich jej kontekstów (językowego, systemowego, funkcjonalnego) nie daje zadowalających rezultatów

Skład orzekający

Paweł Borszowski

przewodniczący

Dominik Gajewski

członek

Marta Waksmundzka-Karasińska

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja charakteru przedmiotowego maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej oraz jej zgodność z zasadą równości wobec prawa i przepisami konstytucyjnymi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ustalania opłaty targowej przez rady gmin i wykładni przepisów u.p.o.l. w kontekście powierzchni stoisk.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów podatkowych dotyczących opłat lokalnych, co jest istotne dla przedsiębiorców i prawników specjalizujących się w prawie podatkowym.

“Opłata targowa: Czy stawka dzienna chroni przedsiębiorcę, czy tylko stanowisko?”

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst