III FSK 291/25Oddalenie skargi kasacyjnej opłata targowa
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła opłaty targowej, a spółka C. sp. z o.o. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Głównym zarzutem skarżącej było naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 19 pkt 1 lit. a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (u.p.o.l.), poprzez błędną wykładnię maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej. Spółka argumentowała, że stawka ta powinna mieć charakter podmiotowy, ograniczając łączną kwotę opłaty przypadającą na konkretnego podatnika, a nie przedmiotowy, odnoszący się do stanowiska targowego. Skarżąca podnosiła również zarzuty naruszenia art. 32 Konstytucji RP (zasada równości) oraz art. 217 i 168 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że kompetencja rady gminy do ustalania stawek opłaty targowej, w tym jej maksymalnej wysokości, jest zgodna z prawem. Podkreślono, że definicja targowiska zawarta w ustawie obejmuje wszelkie miejsca sprzedaży, a opłata targowa pobierana jest od podmiotów dokonujących sprzedaży. Sąd przyjął, że maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku, a jej zróżnicowanie przez radę gminy, w granicach ustawowych, jest dopuszczalne i nie narusza zasady równości wobec prawa. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a. (niewłaściwe uzasadnienie wyroku), również uznano za chybione, stwierdzając, że uzasadnienie WSA było wystarczające.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie charakteru przedmiotowego maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej oraz dopuszczalności różnicowania jej wysokości przez rady gmin.
Dotyczy wyłącznie opłaty targowej i interpretacji przepisów u.p.o.l. w tym zakresie.
Zagadnienia prawne (5)
Jaki jest charakter maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej – czy ma charakter podmiotowy (ogranicza kwotę dla konkretnego podatnika) czy przedmiotowy (ogranicza kwotę za stanowisko targowe)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku, a nie do konkretnego podatnika.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że definicja targowiska i zasady ustalania opłaty targowej wskazują na jej przedmiotowy charakter, związany z dokonywaniem sprzedaży na targowisku. Kompetencja rady gminy do ustalania stawek i ich różnicowania jest zgodna z prawem.
Czy przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej nie narusza zasady równości wobec prawa.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że możliwość różnicowania stawek opłat przez radę gminy jest przejawem swobody polityki podatkowej jednostki samorządu terytorialnego i nie prowadzi do naruszenia zasady równości.
Czy uchwała rady gminy wprowadzająca opłatę targową, z maksymalną stawką dzienną o charakterze przedmiotowym, pozostaje w sprzeczności z art. 217 i 168 Konstytucji RP?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwała nie pozostaje w sprzeczności z regulacjami ustawowymi i konstytucyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd I instancji trafnie stwierdził, że uchwała nie narusza przepisów konstytucyjnych dotyczących nakładania danin publicznych.
Czy w sprawie zachodzi konieczność rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika (zasada in dubio pro tributario)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro tributario nie ma zastosowania w tej sprawie.
Uzasadnienie
Zasada in dubio pro tributario ma zastosowanie tylko wtedy, gdy interpretacja przepisu prawa nie daje zadowalających rezultatów po zastosowaniu wszystkich kontekstów wykładni, co nie miało miejsca w tej sprawie.
Czy uzasadnienie wyroku WSA było niewłaściwe i niepełne, naruszając art. 141 § 4 p.p.s.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku WSA było prawidłowe i wystarczające.
Uzasadnienie
Uzasadnienie wyroku WSA zawierało wszystkie wymagane elementy, przedstawiało stan sprawy, zarzuty, podstawę prawną i jej wyjaśnienie, poddając się kontroli instancyjnej.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (11)
Główne
u.p.o.l. art. 19 § pkt 1 lit. a)
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 20 § ust. 1-2
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Obwieszczenie Ministra Finansów w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2023 § pkt 3
u.p.o.l. art. 15 § ust. 1
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
u.p.o.l. art. 2a
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 217
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 168
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców art. 11
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie wyroku WSA. • Naruszenie art. 2a O.p. i art. 11 Prawa przedsiębiorców poprzez błędną wykładnię i niezastosowanie, skutkujące brakiem rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych na korzyść podatnika. • Naruszenie art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. w zw. z innymi przepisami, poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. • Naruszenie art. 32 Konstytucji RP w zw. z art. 19 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem, że przedmiotowe ujęcie stawki nie narusza zasady równości. • Naruszenie art. 217 i 168 Konstytucji RP poprzez ich niezastosowanie, co skutkuje obejściem prawa i nadużyciem kompetencji gminy.
Godne uwagi sformułowania
Ustawodawca doprecyzował więc obowiązek poboru opłaty targowej poprzez odniesienie się do pojęcia targowiska. • Sformułowanie szerokiej zakresowo definicji legalnej targowiska powoduje konsekwencje co do zaistnienia obowiązku poboru tej opłaty. • Nie sposób zatem podzielić prezentowanego przez Skarżącą sposobu wykładni, zgodnie z którym, należy określoną dzienną stawkę opłaty targową odnosić wyłącznie do konkretnego podatnika, bez uwzględnienia kontekstu przedmiotowego. • Gminy mają swobodę ustalania obciążeń podatkowych i mogą realizować własną politykę lokalną w tym zakresie, w tym poprzez różnicowanie obciążeń podatkowych.
Skład orzekający
Paweł Borszowski
przewodniczący
Marta Waksmundzka-Karasińska
sprawozdawca
Dominik Gajewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie charakteru przedmiotowego maksymalnej stawki dziennej opłaty targowej oraz dopuszczalności różnicowania jej wysokości przez rady gmin."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie opłaty targowej i interpretacji przepisów u.p.o.l. w tym zakresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnej opłaty lokalnej i kluczowej dla przedsiębiorców kwestii interpretacji przepisów podatkowych, co czyni ją interesującą dla prawników i przedsiębiorców.
“Opłata targowa: Czy stawka dzienna chroni przedsiębiorcę, czy tylko stanowisko?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.