III CZP 41/09

Sąd Najwyższy w powiększonym składzie rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczące możliwości analogicznego stosowania przepisów art. 629 i 632 § 2 Kodeksu cywilnego do umów o roboty budowlane z wynagrodzeniem ryczałtowym lub kosztorysowym. Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich wynikał z rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego w tej kwestii. Sąd Najwyższy stwierdził, że umowa o roboty budowlane i umowa o dzieło są odrębnymi typami umów nazwanych, co potwierdza m.in. odesłanie z art. 656 § 1 k.c. Mimo tej odrębności, Sąd uznał, że w zakresie regulacji wynagrodzenia wykonawcy robót budowlanych występuje luka prawna. Argumentowano, że brak dostatecznej regulacji w tym zakresie, a także podobieństwo obu umów, uzasadnia analogiczne stosowanie przepisów dotyczących umowy o dzieło. Podkreślono, że stosowanie art. 3571 k.c. (klauzula nadzwyczajnej zmiany stosunków) jest znacznie bardziej restrykcyjne niż przepisy art. 629 i 632 § 2 k.c. Wskazano również na konstytucyjną zasadę równej ochrony praw majątkowych (art. 64 ust. 2 Konstytucji), która przemawia za zapewnieniem wykonawcy robót budowlanych ochrony porównywalnej do wykonawcy dzieła. Sąd odrzucił argument, że wolą ustawodawcy było wyłączenie stosowania tych przepisów, wskazując, że pierwotne założenie o istnieniu przepisów szczególnych nie zostało zrealizowane, a brak nowelizacji kodeksu cywilnego nie oznacza woli ustawodawcy. Uchwała dopuszcza zatem analogiczne stosowanie art. 629 i 632 § 2 k.c. do umów o roboty budowlane z wynagrodzeniem ryczałtowym lub kosztorysowym.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający