III CZ 4/01

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie, które odrzuciło kasację od postanowienia stwierdzającego wykonalność w Polsce wyroku Sądu Krajowego w Paderborn oraz postanowienia ustalającego wysokość kosztów procesu. Sąd Apelacyjny uznał, że nowelizacja k.p.c. z dnia 1 lipca 2000 r. wyłączyła możliwość wniesienia kasacji od postanowień w przedmiocie stwierdzenia wykonalności orzeczeń zagranicznych, wskazując na brak analogicznego przepisu do art. 1148 § 3 k.p.c. w art. 1151 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy uznał to stanowisko za błędne. Podkreślił, że w orzecznictwie utrwalił się pogląd o dopuszczalności kasacji w postępowaniach o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń zagranicznych na podstawie art. 392 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Choć nowelizacja wprowadziła wyraźny przepis o dopuszczalności kasacji w postępowaniu o uznanie (art. 1148 § 3 k.p.c.), Sąd Najwyższy uznał, że ze względu na daleko idące podobieństwo obu postępowań (rozpoznawczego, zbieżne przesłanki, tożsame skutki prawne) oraz większą wagę stwierdzenia wykonalności, należy stosować art. 1148 § 3 k.p.c. również do postępowania o stwierdzenie wykonalności per analogiam. Podkreślono, że takie stanowisko jest zgodne z oświadczeniem rządowym dotyczącym Konwencji z Lugano, które przewiduje dopuszczalność kasacji od orzeczeń w sprawach objętych konwencją. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, uznając kasację za dopuszczalną od postanowienia sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie w przedmiocie wykonalności lub zmieniającego je wskutek uwzględnienia zażalenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający