III CA 2198/22

Sprawa dotyczyła powództwa W. K. i H. K. o ustalenie prawa do lokalu socjalnego po utracie własności lokalu mieszkalnego. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że powodowie, jako byli właściciele, nie spełniają definicji "lokatora" zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (u.o.p.l.). W konsekwencji, zdaniem sądu pierwszej instancji, powodom nie przysługują przepisy art. 14 tej ustawy, dotyczące prawa do lokalu socjalnego. Powodowie wnieśli apelację, zarzucając błędną wykładnię art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.p.l. i argumentując, że posiadanie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu (choć w rzeczywistości mieli prawo odrębnej własności) powinno być traktowane jako status lokatora. Sąd Okręgowy oddalił apelację, w pełni podzielając ustalenia i argumentację Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy podkreślił, że powodowie byli właścicielami lokalu, a nie posiadaczami spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, co jest kluczowe dla odróżnienia od definicji lokatora. Sąd przywołał orzecznictwo potwierdzające, że były właściciel nie jest lokatorem w rozumieniu ustawy, a tym samym nie może domagać się lokalu socjalnego na jej podstawie, niezależnie od trudnej sytuacji życiowej.

Zagadnienia prawne (1)