III CA 1260/19

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi wyrokiem łącznym oddalił powództwa B. S. przeciwko K. M. o zapłatę łącznie trzech kwot, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów procesu. Powód w apelacji zarzucił Sądowi I instancji naruszenie szeregu przepisów proceduralnych (art. 3, 233, 232, 328 § 2 k.p.c.) oraz przepisów prawa materialnego (art. 5, 6, 56, 353¹ w zw. z art. 65 § 1 i art. 65¹ k.c.). Argumentował, że sąd oparł się na jednym dowodzie pozwanej, wadliwie ocenił materiał dowodowy, nie uznał twierdzeń powoda i jego dowodów, a także nie odniósł się do podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Podnosił, że pozwana, podpisując potwierdzenie salda zadłużenia męża, przystąpiła do długu lub uznała roszczenie, a następnie odrzuciła spadek, co miało utrudnić zaspokojenie wierzyciela. Sąd Okręgowy oddalił apelację jako niezasadną. Zgodził się z Sądem Rejonowym, że zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych są chybione, gdyż przepisy te są adresowane do stron, a ocena prawna należy do prawa materialnego. Podkreślono, że podpis pozwanej pod potwierdzeniem salda zadłużenia męża miał charakter oświadczenia wiedzy, a nie woli, i nie wykreował stosunku prawnego między stronami. Nie można było uznać tego za uznanie długu, gdyż pozwana nie była stroną pierwotnego stosunku zobowiązaniowego, a przejęcie długu w trybie art. 519 k.c. wymagało umowy lub zgody dłużnika. Ponadto, pismo zostało sporządzone po śmierci dłużnika, co wykluczało przystąpienie do długu obok niego. Sąd odrzucił również argumentację opartą na art. 30 § 1 k.r.o., wskazując, że usługi weterynaryjne nie służyły zaspokojeniu zwykłych potrzeb rodziny. Ciężar dowodu spoczywał na powodzie, a pozwana odrzuciła spadek, co wyłączało jej odpowiedzialność. Sąd odrzucił także zastosowanie art. 5 k.c. jako samodzielnej podstawy roszczenia.

Zagadnienia prawne (3)