II UZ 30/20

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez S. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego skargi kasacyjnej. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ sprawa dotyczyła zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie 3.359,29 zł, a wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż wymagane 10.000 zł dla spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Sąd Apelacyjny powołał się na art. 398^2 § 1 k.p.c., który stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50.000 zł, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż 10.000 zł, z wyjątkiem spraw o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. S. B. w swoim zażaleniu argumentował, że sprawa dotyczy przyznania prawa do emerytury osobie upoważnionej do odbioru emerytury po śmierci emerytki, co jego zdaniem kwalifikuje ją do kategorii spraw, w których skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając je za nieuzasadnione. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że S. B. błędnie powołał się na art. 398^2 § 2 k.p.c., który nie stanowił podstawy prawnej rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego. Nawet jeśli przyjąć, że intencją było odwołanie do art. 398^2 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy podkreślił, że katalog spraw, w których skarga kasacyjna przysługuje bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, nie podlega wykładni rozszerzającej. Sprawa o zwrot nienależnie pobranego świadczenia, wynikająca z wygaśnięcia pełnomocnictwa, nie jest sprawą o przyznanie lub wstrzymanie emerytury w rozumieniu tego przepisu. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła jedynie 3.360 zł, co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 398^14 k.p.c. w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający