Orzeczenie · 2026-04-01

II SA/Kr 1353/25Grzywna za rozbiorke samowolnie odbudowanego budynku

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Miejsce

Kraków

Data

2026-04-01

NSABudowlaneŚredniawsa

postępowanie egzekucyjnerozbiórkasamowola budowlanagrzywnanadzór budowlanyprawo budowlanepostanowienieskarga administracyjnaWSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi A. N. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Myślenicach o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie odbudowanego budynku mieszkalnego. Obowiązek rozbiórki wynikał z decyzji administracyjnej z 2013 r., która po wieloletnim postępowaniu, w tym kontroli sądowej, stała się prawomocna. W związku z niewykonaniem obowiązku, nałożono na A. N. grzywnę w celu przymuszenia. Skarżący podniósł szereg zarzutów, w tym kwestionując sposób obliczenia grzywny oraz podnosząc kwestie dotyczące zamieszkiwania w obiekcie schorowanych osób i jego potencjalnego przeznaczenia jako schronu. Sąd, powołując się na art. 153 P.p.s.a. (wiążąca moc ocen prawnych), uznał, że sposób obliczenia grzywny, oparty na powierzchni zabudowy (61,95 m2) i cenie powierzchni użytkowej lokalu, był zgodny z art. 121 § 5 u.p.e.a. oraz wytycznymi zawartymi w wcześniejszych orzeczeniach WSA. Sąd podkreślił, że okoliczności życiowe skarżącego, jego zamiar zapłaty grzywny czy twierdzenia o statusie schronu nie mają wpływu na ocenę legalności obowiązku rozbiórki i zastosowanego środka egzekucyjnego. Wobec braku naruszeń prawa materialnego lub procesowego, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy, skargę oddalono na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Potwierdzenie prawidłowości stosowania art. 121 § 5 u.p.e.a. w zakresie obliczania grzywny za niewykonanie obowiązku rozbiórki oraz utrwalenie stanowiska o braku wpływu okoliczności pozaprawnych na legalność egzekucji administracyjnej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z egzekucją obowiązku rozbiórki samowolnie odbudowanego budynku i obliczania grzywny na podstawie konkretnych przepisów i wcześniejszych wytycznych sądu.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sposób obliczenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku, opartej na powierzchni zabudowy i cenie metra kwadratowego, jest zgodny z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sposób obliczenia grzywny jest zgodny z przepisami, w tym art. 121 § 5 u.p.e.a., uwzględniając powierzchnię zabudowy i cenę powierzchni użytkowej lokalu, zgodnie z wcześniejszymi wytycznymi sądu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że grzywna została prawidłowo obliczona na podstawie powierzchni zabudowy (61,95 m2) i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, zgodnie z art. 121 § 5 u.p.e.a. oraz wytycznymi z wyroku WSA z 2006 r. (sygn. akt II SA/Kr 1723/03).

Czy okoliczności życiowe zobowiązanego (np. zamieszkiwanie schorowanych osób) lub jego subiektywne stanowisko (np. brak zamiaru zapłaty grzywny) mogą wpływać na legalność nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, okoliczności życiowe i subiektywne stanowisko zobowiązanego nie mają wpływu na ocenę legalności obowiązku rozbiórki i zastosowanego środka egzekucyjnego, jeśli brak jest wyraźnej podstawy prawnej do odstąpienia od egzekucji.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że obowiązek rozbiórki wynika z prawomocnej decyzji administracyjnej i podlega wykonaniu. Organy nie są uprawnione do odstępowania od egzekucji z powodów pozaprawnych. Grzywna jest środkiem przymuszenia, a odmowa jej zapłaty przez zobowiązanego nie wpływa na dopuszczalność jej nałożenia.

Czy twierdzenia skarżącego o przeznaczeniu obiektu jako schronu przeciwlotniczego mogą wpłynąć na legalność zaskarżonej decyzji o nałożeniu grzywny?

Odpowiedź sądu

Nie, twierdzenia te są bezzasadne, jeśli skarżący nie wykazał takiego statusu obiektu w świetle przepisów prawa ani okoliczności faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd uznał twierdzenia o statusie schronu za całkowicie bezzasadne, ponieważ nie znalazły one potwierdzenia w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie i nie mogły mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Skarga oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a. z powodu braku naruszeń prawa uzasadniających uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Przepisy (9)

Główne

u.p.e.a. art. 121 § § 5

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Określa sposób obliczania grzywny w celu przymuszenia w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, jako iloczyn powierzchni zabudowy i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego.

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 121 § § 4

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji art. 121 § par 5

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 2