II SA/Ke 649/23

Sprawa dotyczyła skarg wniesionych przez W. D., M. W., H. G. oraz K. H. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach, która uchyliła decyzję Starosty Staszowskiego w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków dotyczącej południowej granicy działki nr [...]. Skarżący domagali się uwzględnienia ich roszczeń dotyczących przebiegu granicy, powołując się na starsze dokumenty (m.in. z 1947 r.) oraz zarzucając błędy w nowszych operatach geodezyjnych i decyzjach organów. Kwestionowali oni punkty graniczne ujawnione w ewidencji, twierdząc, że nie odzwierciedlają one rzeczywistego stanu prawnego i powinny być oparte na starszych dokumentach lub ustaleniach sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargi, uznając, że aktualizacja ewidencji gruntów i budynków powinna opierać się na najnowszych, prawomocnych dokumentach i orzeczeniach, a mapa ewidencyjna stanowi jedynie wizualizację danych, a nie podstawę do ustalania stanu prawnego. Sąd podkreślił, że ewidencja ma charakter deklaratoryjny i odzwierciedla stan prawny ustalony w innym trybie. Wskazał, że jeśli skarżący uważają, iż przebieg granicy nie odpowiada stanowi prawnemu, powinni dochodzić swoich praw w osobnym postępowaniu, np. rozgraniczeniowym. Sąd uznał, że organy prawidłowo oparły się na dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a zarzuty dotyczące starszych dokumentów nie mogły stanowić podstawy do aktualizacji ewidencji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający