Orzeczenie · 2011-12-09

II PZP 3/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2011-12-09
SNPracystosunki pracyWysokanajwyższy
miejsce pracypodróż służbowapracownik budowlanykodeks pracydietyumowa o pracęubezpieczenia społeczne

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. akt II PZP 3/11) rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące miejsca wykonywania pracy w umowie o pracę, w kontekście możliwości dochodzenia przez pracownika należności z tytułu podróży służbowych. Sprawa wyłoniła się z pytania, czy pojęcie 'miejsce wykonywania pracy' z art. 29 § 1 pkt 2 k.p. jest tożsame z 'stałym miejscem pracy' z art. 775 § 1 k.p., oraz jak należy kwalifikować pracę pracownika budowlanego, którego umowa obejmuje teren całego kraju i państw UE. Sąd Najwyższy uznał, że pracownik przedsiębiorstwa budowlanego realizującego inwestycje w różnych miejscowościach może mieć w umowie o pracę określone miejsce wykonywania pracy jako miejsce, gdzie pracodawca prowadzi budowy lub inne stałe prace, ewentualnie ze wskazaniem na jakim obszarze. Za stałe miejsce pracy w rozumieniu art. 775 § 1 k.p. uznano każdorazowo to miejsce spośród określonych w umowie, w którym pracownik przez dłuższy czas, systematycznie świadczy pracę. Uchwała wyjaśnia, że podróż służbowa ma charakter incydentalny i nie obejmuje stałego wykonywania pracy w różnych miejscowościach, nawet jeśli są one wskazane jako obszar pracy w umowie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, kiedy praca pracownika budowlanego może być uznana za podróż służbową, a kiedy nie; interpretacja pojęć 'miejsce wykonywania pracy' i 'stałe miejsce pracy'.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji pracowników budowlanych, których praca wymaga przemieszczania się, ale nie jest typowo mobilna jak u kierowców czy przedstawicieli handlowych.

Zagadnienia prawne (4)

Czy pojęcie 'miejsce wykonywania pracy' zawarte w art. 29 § 1 pkt 2 k.p. jest tożsame z pojęciem 'stałe miejsce pracy' z art. 775 § 1 k.p.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, w kontekście pracowników budowlanych i podobnych, gdzie umowa określa obszar pracy, stałe miejsce pracy jest tym, w którym pracownik faktycznie i przez dłuższy czas świadczy pracę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że dla pracowników budowlanych, których praca wymaga przemieszczania się, umowne określenie obszaru pracy jest dopuszczalne. Stałe miejsce pracy to to, w którym pracownik faktycznie i przez dłuższy czas świadczy pracę, co odróżnia ją od incydentalnej podróży służbowej.

Czy określenie w umowie o pracę z cieślą miejsca wykonywania pracy jako terenu całego kraju (z wyłączeniem niektórych województw) oraz innych krajów UE jest zgodne z art. 29 § 1 pkt 2 k.p.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, pracownik przedsiębiorstwa budowlanego może mieć w umowie określone miejsce wykonywania pracy jako miejsce, gdzie pracodawca prowadzi budowy lub inne stałe prace, ewentualnie ze wskazaniem na jakim obszarze.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy dopuścił możliwość określenia w umowie o pracę miejsca pracy jako ruchomego (zmiennego), np. budów realizowanych przez pracodawcę na wskazanym terenie, co jest zgodne z art. 29 § 1 pkt 2 k.p. i specyfiką działalności budowlanej.

Czy konsekwencją negatywnej odpowiedzi na pytanie o zgodność zapisu miejsca pracy z art. 29 § 1 pkt 2 k.p. jest uznanie, że miejscem pracy jest siedziba pracodawcy?

Odpowiedź sądu

Nie dotyczy, gdyż sąd uznał zapis za zgodny z prawem w określonych warunkach.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy nie udzielił odpowiedzi na to pytanie, ponieważ uznał, że określenie miejsca pracy jako obszaru działalności budowlanej jest zgodne z prawem.

Czy konsekwencją pozytywnej odpowiedzi na pytanie o zgodność zapisu miejsca pracy z art. 29 § 1 pkt 2 k.p. jest uznanie, że do pracownika nie ma zastosowania art. 775 § 1 k.p.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 775 § 1 k.p. ma zastosowanie, ale jego interpretacja zależy od ustalenia stałego miejsca pracy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 775 § 1 k.p. ma zastosowanie, a podróż służbowa ma charakter incydentalny. Stałe miejsce pracy jest kluczowe dla oceny, czy pracownik odbywa podróż służbową.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
Wiesław M.osoba_fizycznapowód
Barbara W., Marian W. B. sp.j.spółkapozwany

Przepisy (5)

Główne

k.p. art. 29 § § 1 pkt 2

Kodeks pracy

Określenie miejsca wykonywania pracy w umowie o pracę, dopuszczające wskazanie obszaru geograficznego lub ruchomego miejsca pracy dla pracowników budowlanych.

k.p. art. 775 § § 1

Kodeks pracy

Definicja podróży służbowej i stałego miejsca pracy; podróż służbowa ma charakter incydentalny i nie obejmuje stałego wykonywania pracy w różnych miejscowościach.

Pomocnicze

k.p.c. art. 390 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna przedstawienia zagadnienia prawnego Sądowi Najwyższemu.

k.p.c. art. 148 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguła rozpoznawania apelacji na rozprawie, z naruszeniem której wydano postanowienie o przedstawieniu zagadnienia prawnego.

k.p. art. 18 § § 2

Kodeks pracy

Nieważność klauzuli umownej zawierającej bezwarunkową zgodę pracownika na czasową zmianę miejsca pracy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pracownik budowlany może mieć w umowie określony obszar jako miejsce pracy. • Stałe miejsce pracy to to, w którym pracownik faktycznie i przez dłuższy czas świadczy pracę. • Podróż służbowa ma charakter incydentalny i nie obejmuje stałego wykonywania pracy w różnych miejscowościach.

Godne uwagi sformułowania

miejsce wykonywania pracy jest tożsame z pojęciem stałe miejsce pracy • podróż służbowa ma charakter incydentalny • nie jest podróżą służbową wykonywanie pracy (zadań) w różnych miejscowościach, gdy przedmiotem zobowiązania pracownika jest stałe wykonywanie pracy (zadań) w tych miejscowościach • miejsce wykonywania pracy pracownika mobilnego [...] musi odzwierciedlać prawdziwy (a nie fikcyjny) stan rzeczy • ruchome (zmienne) miejsce pracy

Skład orzekający

Józef Iwulski

przewodniczący-sprawozdawca

Katarzyna Gonera

członek

Romualda Spyt

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, kiedy praca pracownika budowlanego może być uznana za podróż służbową, a kiedy nie; interpretacja pojęć 'miejsce wykonywania pracy' i 'stałe miejsce pracy'."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowników budowlanych, których praca wymaga przemieszczania się, ale nie jest typowo mobilna jak u kierowców czy przedstawicieli handlowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Rozstrzyga powszechny problem praktyczny dotyczący podróży służbowych i miejsca pracy, szczególnie istotny dla branży budowlanej i pracowników delegowanych.

Praca na budowie w całej Polsce i UE – kiedy to podróż służbowa, a kiedy stałe miejsce pracy?

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst