II PZ 10/10

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 grudnia 2009 r., które odrzuciło skargę kasacyjną pozwanego od postanowienia tegoż Sądu z dnia 13 sierpnia 2009 r. Sąd Okręgowy uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną na podstawie art. 398^6 § 2 k.p.c., wskazując, że skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończących postępowanie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy, działając jako sąd drugiej instancji, postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r. oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego o odrzuceniu zarzutów pozwanego od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Pozwany w zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego zarzucał naruszenie art. 398^1 § 1 k.p.c. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, podnosząc, że „wyrokiem jest również nakaz zapłaty”. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^1 § 1 k.p.c., stwierdził, że skarga kasacyjna nie jest przedmiotowo dopuszczalna od postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, ponieważ nie jest to jedno z orzeczeń wymienionych w tym przepisie. W związku z tym skarga kasacyjna była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 398^14 k.p.c. w związku z art. 394^1 § 3 k.p.c.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający