II PK 297/09

Powódka Joanna Z. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 kwietnia 2009 r., domagając się jego uchylenia. Jako podstawy przyjęcia skargi do rozpoznania wskazała naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 22, 251, 29, 55 § 11 i art. 943 k.p. oraz art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o tzw. grupowych zwolnieniach) oraz przepisów postępowania (art. 233 § 1 k.p.c.), a także oczywistą zasadność skargi. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 3989 § 1 i § 2 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnił to brakiem wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Sąd wskazał, że zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej były identyczne jak te podniesione w postępowaniu apelacyjnym. Sądy obu instancji prawidłowo ustaliły, że powódkę nie łączył z pozwanymi stosunek pracy, a charakter wykonywanego zatrudnienia był cywilnoprawny. Sąd Najwyższy podkreślił, że o wyborze rodzaju podstawy prawnej zatrudnienia decydują strony, a o charakterze stosunku prawnego nie decyduje nazwa umowy. W związku z tym skarga kasacyjna nie mogła zostać uznana za oczywiście uzasadnioną. Sąd oddalił również zarzuty dotyczące mobbingu i naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., uznając postępowanie dowodowe za wszechstronne i bezstronne. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został uznany za zgodny z prawem. Na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono o odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania i zasądzono od strony powodowej na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 900 zł.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający