II OZ 444/25

Sprawa dotyczy zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które zawarte było w punkcie piątym wyroku z dnia 18 grudnia 2024 r. (sygn. akt VII SAB/Wa 203/24). WSA w Warszawie, rozpoznając skargę A. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Mazowieckiego w sprawie uznania za obywatela polskiego, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu, stwierdził bezczynność, ale nie rażące naruszenie prawa, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Sąd zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego 217 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach, Sąd pierwszej instancji wskazał na art. 200, 205 § 2 i 206 p.p.s.a. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd dokonał miarkowania kosztów zastępstwa procesowego, obniżając wynagrodzenie pełnomocnika do 100 zł, argumentując, że wniesienie przez tego samego pełnomocnika wielu skarg o tożsamych zarzutach i argumentacji, w sprawach o podobnym stanie faktycznym i prawnym, pozwalało na zmniejszenie kosztów pracy pełnomocnika. Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, domagając się zmiany postanowienia i zasądzenia pełnej kwoty kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił uznaniowy charakter art. 206 p.p.s.a. i konieczność uzasadnienia miarkowania kosztów. W ocenie NSA, WSA prawidłowo uzasadnił miarkowanie kosztów, wskazując na powtarzalność spraw i mniejszy nakład pracy pełnomocnika. NSA odniósł się również do argumentu skarżącego o braku możliwości miarkowania kosztów poniżej stawek minimalnych w przypadku uwzględnienia skargi w całości, wskazując, że skarga została uwzględniona jedynie w części, co dodatkowo przemawiało za odstąpieniem od zasądzenia zwrotu kosztów w całości.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający