II OZ 1943/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie W.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, które odmówiło wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie wykazał zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania, ponieważ decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie rodzi skutków prawnych, które mogłyby być przedmiotem ochrony tymczasowej. Skarżący w zażaleniu podniósł, że projektowany przebieg linii elektrycznych przez jego nieruchomość koliduje z jego planami gospodarczymi i narusza jego prawa, mimo istnienia innych, potencjalnie mniej kolizyjnych wariantów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, a wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest możliwe tylko w przypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w przeciwieństwie do decyzji o pozwoleniu na budowę, nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych i nie rodzi bezpośrednich obowiązków ani praw dla stron, a zatem nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd zaznaczył również, że w postępowaniu o wstrzymanie wykonania nie bada się legalności zaskarżonej decyzji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający