II OSK 1022/25Odmowa pobytu sfałszowane zaświadczenie cudzoziemiec
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej obywatelki Zimbabwe od wyroku WSA w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmawiającą udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w celu podjęcia studiów wyższych. Podstawą odmowy było przedłożenie przez cudzoziemkę sfałszowanego zaświadczenia o saldzie na rachunku bankowym, które miało potwierdzać posiadanie wystarczających środków finansowych. Wojewoda Mazowiecki oraz Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uznali, że cudzoziemka naruszyła art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że odmowa udzielenia zezwolenia następuje, gdy cudzoziemiec podrobił lub używał jako autentycznego podrobionego dokumentu. WSA w Warszawie podzielił to stanowisko, uznając, że organy prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, a przedłożenie nieautentycznego dokumentu jest obligatoryjną przesłanką odmowy. Skarżąca kasacyjnie argumentowała, że nie miała świadomości fałszerstwa i działała w zaufaniu do pośrednika. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że przepis art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o cudzoziemcach ma charakter prewencyjno-represyjny i chroni integralność systemu kontroli migracji. Sąd podkreślił, że użycie podrobionego dokumentu jest samoistną przesłanką odmowy, zgodną z dyrektywą UE 2016/801, a świadomość cudzoziemki co do fałszerstwa nie jest wymagana do zastosowania sankcji, co zapobiega nadużyciom prawa unijnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie obligatoryjności odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt w przypadku przedłożenia sfałszowanego dokumentu, niezależnie od świadomości wnioskodawcy, oraz interpretacja przepisów UE w tym zakresie.
Dotyczy konkretnego przepisu ustawy o cudzoziemcach i jego interpretacji w kontekście prawa UE. Może być mniej bezpośrednio stosowalny w sprawach nieobjętych prawem migracyjnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przedłożenie przez cudzoziemca sfałszowanego dokumentu bankowego, mającego potwierdzać posiadanie środków finansowych, stanowi obligatoryjną przesłankę odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, niezależnie od świadomości cudzoziemca co do fałszerstwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przedłożenie sfałszowanego dokumentu jest samoistną i obligatoryjną przesłanką odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, zgodną z prawem krajowym i unijnym, a świadomość cudzoziemki co do fałszerstwa nie jest wymagana do zastosowania tej sankcji.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o cudzoziemcach ma charakter prewencyjno-represyjny i chroni integralność systemu kontroli migracji. Użycie podrobionego dokumentu jest naruszeniem zasady lojalności procesowej i stanowi podstawę do odmowy, zgodnie z dyrektywą UE 2016/801, która dopuszcza odrzucenie wniosku w przypadku dokumentów uzyskanych w sposób oszukańczy, sfałszowanych lub ingerowanych.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, oddalając skargę w sytuacji, gdy organ nie ocenił merytorycznie świadomości cudzoziemca co do posłużenia się nieautentycznym dokumentem i pozbawił go prawa do obrony?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że organ nie miał obowiązku badania świadomości cudzoziemki co do fałszerstwa, a jedynie fakt posłużenia się nieautentycznym dokumentem, co było wystarczające do odmowy.
Uzasadnienie
NSA stwierdził, że kontrola instancyjna nie wykazała naruszenia przepisów postępowania, ponieważ Szef Urzędu oparł decyzję na prawidłowych ustaleniach faktycznych dotyczących użycia podrobionego dokumentu. Materiał dowodowy nie musiał być rozważany w kontekście wiedzy i świadomości cudzoziemki, gdyż samo posłużenie się nieautentycznym dokumentem było wystarczającą podstawą odmowy.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (6)
Główne
u.o.c. art. 100 § 1 pkt 1 i 5 lit. a w zw. z art. 114 ust. 1, art. 109 ust. 1, art. 144 ust. 1 pkt 1 lit. b
Ustawa o cudzoziemcach
Przepis stanowi obligatoryjną przesłankę odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w przypadku podrobienia lub używania jako autentycznego podrobionego dokumentu.
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw art. 1 § pkt 14 lit. a
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa fałszowania dokumentów.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedłożenie sfałszowanego dokumentu bankowego stanowi samoistną i obligatoryjną przesłankę odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, niezależnie od świadomości cudzoziemki. • Przepis art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.o.c. jest zgodny z prawem UE (Dyrektywa 2016/801) i ma na celu ochronę systemu kontroli migracji. • Zasada zakazu nadużywania prawa unijnego wyklucza możliwość powoływania się na przepisy UE w celu obejścia prawa.
Odrzucone argumenty
Sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania, nie badając świadomości cudzoziemki co do fałszerstwa dokumentu. • Zastosowanie sankcji administracyjnej było nieproporcjonalne i naruszało konstytucyjne zasady sprawiedliwości społecznej i państwa prawa. • Cudzoziemka działała w zaufaniu do pośrednika i nie miała świadomości, że dokument jest sfałszowany.
Godne uwagi sformułowania
posłużenie się przez skarżącą w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy jako autentycznego podrobionego dokumentu • przepis ten ma charakter prewencyjno-represyjny i chroni integralność systemu kontroli migracji • posłużenie się przez stronę podrobionym dokumentem, niezależnie od możliwości poddania powyższego zachowania także ocenom prawnokarnym, wywołuje skutek w postaci obciążenia strony negatywnymi konsekwencjami nieudowodnienia faktów koniecznych do rozpatrzenia sprawy • zasada zakazu oszustw i nadużyć prawa stanowi ogólną zasadę prawa Unii
Skład orzekający
Leszek Kiermaszek
przewodniczący
Paweł Dańczak
sprawozdawca
Robert Sawuła
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie obligatoryjności odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt w przypadku przedłożenia sfałszowanego dokumentu, niezależnie od świadomości wnioskodawcy, oraz interpretacja przepisów UE w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu ustawy o cudzoziemcach i jego interpretacji w kontekście prawa UE. Może być mniej bezpośrednio stosowalny w sprawach nieobjętych prawem migracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa migracyjnego – konsekwencji posłużenia się fałszywymi dokumentami, co ma znaczenie dla bezpieczeństwa państwa i integralności systemu prawnego. Pokazuje, jak rygorystycznie sądy podchodzą do takich naruszeń.
“Fałszywe zaświadczenie bankowe kosztowało ją pobyt w Polsce – NSA wyjaśnia, dlaczego świadomość nie ma znaczenia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.