II KZ 297/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznał zażalenie Komendanta Straży Miejskiej w M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 28 października 2013r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wykroczenia z art. 96 § 3 Kodeksu wykroczeń (kw) przeciwko Ł. U. Sąd Rejonowy uznał, że czyn obwinionego nie zawiera znamion wykroczenia. Sąd Okręgowy uznał jednak zażalenie za słuszne i uchylił zaskarżone postanowienie, przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu do rozpoznania. Sąd Okręgowy podkreślił, że obwiniony Ł. U., wezwany do wskazania kierującego jego pojazdem w dniu zdarzenia, nie udzielił odpowiedzi, co wypełnia znamiona czynu z art. 96 § 3 kw. Sąd odwoławczy odrzucił argumentację Sądu I instancji, że w postępowaniu o wykroczenia stosuje się odpowiednio art. 183 Kodeksu postępowania karnego (kpk), który pozwala świadkowi uchylić się od odpowiedzi, gdy mogłaby ona narazić jego lub osobę najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że nowelizacja kpk z 2003 roku wyeliminowała możliwość uchylenia się od odpowiedzi w przypadku odpowiedzialności za wykroczenie. W związku z tym, osoba rozpytywana przez organ ma obowiązek udzielić informacji, chyba że odpowiedź naraziłaby ją lub osobę najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a nie za wykroczenie. Sąd Okręgowy zaznaczył, że te rozważania nie miałyby znaczenia, gdyby istniała możliwość, że pojazdem kierowała osoba najbliższa dla Ł. U., czego jednak akta sprawy nie wykazały.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 96 § 3 kw oraz stosowanie art. 183 kpk w postępowaniu wykroczeniowym po nowelizacji z 2003 roku.
Dotyczy specyficznej sytuacji niewskazania kierującego pojazdem i interpretacji przepisów proceduralnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy w postępowaniu w sprawach o wykroczenia można stosować art. 183 kpk w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2003 roku, pozwalający na uchylenie się od odpowiedzi, gdy mogłaby ona narazić na odpowiedzialność za wykroczenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, po nowelizacji z 2003 roku art. 183 kpk pozwala na uchylenie się od odpowiedzi tylko wtedy, gdy mogłaby ona narazić na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a nie za wykroczenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że nowelizacja Kodeksu postępowania karnego z 2003 roku zmieniła brzmienie art. 183 kpk, wyłączając możliwość uchylenia się od odpowiedzi w przypadku odpowiedzialności za wykroczenie. Podobnie nowelizacja Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia nie zmieniła treści art. 41 kpw, który odwołuje się do art. 183 kpk. Dlatego osoba rozpytywana w sprawie o wykroczenie nie może odmówić udzielenia informacji, jeśli naraziłaby siebie lub osobę najbliższą tylko na odpowiedzialność za wykroczenie.
Czy zaniechanie wskazania przez właściciela pojazdu osoby kierującej nim w określonym czasie, na żądanie uprawnionego organu, wypełnia znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, takie zaniechanie wypełnia znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 kw.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że obwiniony Ł. U. miał obowiązek wskazać, kto kierował jego pojazdem w dniu zdarzenia. Ponieważ nie udzielił odpowiedzi na żądanie uprawnionego organu, wypełnił znamiona czynu z art. 96 § 3 kw.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. U. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| Komendant Straży Miejskiej w M. | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (7)
Główne
kw art. 96 § § 3
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
p.r.d. art. 78 § ust. 4
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
kpk art. 183
Kodeks postępowania karnego
Po nowelizacji z 2003 r. pozwala na uchylenie się od odpowiedzi tylko w przypadku odpowiedzialności za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, nie za wykroczenie.
kpw art. 41 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpw art. 59 § § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kpk art. 437 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 109 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obwiniony miał obowiązek wskazać kierującego pojazdem. • Niewskazanie kierującego wypełnia znamiona wykroczenia z art. 96 § 3 kw. • Art. 183 kpk w obecnym brzmieniu nie pozwala na uchylenie się od odpowiedzi w przypadku odpowiedzialności za wykroczenie.
Odrzucone argumenty
Czyn obwinionego nie zawiera znamion wykroczenia. • W postępowaniu o wykroczenia można stosować art. 183 kpk pozwalający na uchylenie się od odpowiedzi, gdy mogłaby ona narazić na odpowiedzialność za wykroczenie.
Godne uwagi sformułowania
bezsprzecznie wypełnił znamiona czynu z art. 96 § 3 kw • za chybioną uznać należy argumentację zamieszczoną w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia • Wyeliminowano więc możliwość uchylenia się od odpowiedzi, gdy odpowiedź naraża świadka lub osobę dlań najbliższą tylko na odpowiedzialność za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe.
Skład orzekający
Teresa Zawiślak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 96 § 3 kw oraz stosowanie art. 183 kpk w postępowaniu wykroczeniowym po nowelizacji z 2003 roku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niewskazania kierującego pojazdem i interpretacji przepisów proceduralnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego wykroczenia drogowego i ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej praw obwinionego/świadka w kontekście odpowiedzialności za wykroczenia.
“Czy milczenie w sprawie wykroczenia drogowego zawsze się opłaca? Sąd wyjaśnia obowiązek wskazania kierowcy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.